przedmiot

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] przedmiot (język polski)

wymowa: IPA: [ˈpʃɛdmʲɔt] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rzecz, obiekt nieożywiony, wykonany przez człowieka

(1.2) nauka lub rodzaj zajęć w szkole

(1.3) cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; prawn. rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza przedmio|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm liczba mnoga ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty
przykłady:

(1.1) Na strychu babcia trzyma stare przedmioty.

(1.2) Kazio miał słabe oceny z wszystkich przedmiotów.

(1.3) Dzisiejszym przedmiotem naszych badań są motyle.

składnia:
kolokacje: (1.3) przedmiot badań/zainteresowań/...
synonimy: (1.1) rzecz, grat; (1.2) nauka, zajęcia; (1.3) obiekt
antonimy: (1.1) człowiek, zwierzę, roślina; (1.3) podmiot
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. przedmiocik, przym. przedmiotowy, przysł. przedmiotowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) object, thing; (1.2) subject; (1.3) object
• chorwacki: (1.1-3) predmet m rodzaj męski
• duński: (1.1) ting n rodzaj nijaki; (1.2) fag n, skolefag n; (1.3) emne n
• esperanto: (1.x) objekto
• fiński: (1.1) esine
• francuski: (1.1) objet m, chose f; (1.2) matière f, (1.3) sujet m, objet m
• hiszpański: (1.1) objeto m
• islandzki: (1.1) hlutur m rodzaj męski, þing n rodzaj nijaki
• niemiecki: (1.1) Ding n rodzaj nijaki, Sache f rodzaj żeński, Gegenstand m rodzaj męski; (1.2) Fach n rodzaj nijaki; (1.3) Gegenstand m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1-2) предмет
• węgierski: (1.1) tárgy