przedmiot
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
przedmiot (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rzecz, obiekt nieożywiony
- (1.2) nauka lub rodzaj zajęć w szkole
- (1.3) cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; praw. rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik przedmiot przedmioty dopełniacz przedmiotu przedmiotów celownik przedmiotowi przedmiotom biernik przedmiot przedmioty narzędnik przedmiotem przedmiotami miejscownik przedmiocie przedmiotach wołacz przedmiocie przedmioty
- przykłady:
- (1.1) Na strychu babcia trzyma stare przedmioty.
- (1.2) Kazio miał słabe oceny z wszystkich przedmiotów.
- (1.3) Dzisiejszym przedmiotem naszych badań są motyle.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.3) przedmiot badań / zainteresowań / …
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) zdrobn. przedmiocik
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) object, thing; (1.2) subject; (1.3) object
- arabski: (1.1) آلة f, شيء
- chorwacki: (1.1-3) predmet m
- duński: (1.1) ting n; (1.2) fag n, skolefag n; (1.3) emne n
- esperanto: (1) objekto
- fiński: (1.1) esine
- francuski: (1.1) objet m, chose f; (1.2) matière f, (1.3) sujet m, objet m
- hiszpański: (1.1) objeto m; (1.2) asignatura f; (1.3) objeto m
- ido: (1.1) objekto
- islandzki: (1.1) hlutur m, þing n
- niemiecki: (1.1) Ding n, Sache f, Gegenstand m; (1.2) Fach n; (1.3) Gegenstand m
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1-2) предмет
- staroegipski: (1.1)
(ʿ) - szwedzki: (1.1) föremål n, sak w
- turecki: (1.1) şey
- węgierski: (1.1) tárgy
- źródła:
