książę
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] książę (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla
- (1.2) wysoki tytuł szlachecki
odmiana: (1) lp książ|ę, księcia, księciu, księcia, księciem, księciu, ~ę; lm ~ęta, ~ąt, ~ętom, ~ąt, ~ętami, ~ętach, ~ęta przykłady:
- (1.1) Mieszko I (=pierwszy) nie był królem, a jedynie księciem.
- (1.2) Brytyjski następca tronu tradycyjnie nosi tytuł Księcia Walii.
składnia: (1.1) ~ + D.
kolokacje: (1.1) książę Polski/Monako/Liechtensteinu/...; Książę Mazowiecki/Pomorski/...; Wielki Książę Luksemburga; być księciem; (1.2) książę Lancaster
synonimy: (1.1) kniaź; (1.2) diuk; (1.1,2) skrót ks.
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1, 1.2) forma żeńska księżna; przym. książęcy; rzecz. księstwo; księżniczka, arcyksiążę; zdrobn. książątko
związki frazeologiczne: (1.1) udzielny książę; (1) książę z bajki
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) prince; (1.2) duke
- białoruski: (1.1-2) князь m
- dolnołużycki: (1.1) wjerch m
- duński: (1.1) prins w
- esperanto: (1.1) princo; (1.2) duko
- fiński: (1.1) prinssi
- francuski: (1.1) prince m; (1.2) duc m
- grecki: (1.1) πρίγκιπας m
- hiszpański: (1.1) príncipe m
- interlingua: (1.1) prince
- japoński: (1.1) 王子
- jidysz: (1.1,2) פּרינץ m (princ)
- łaciński: (1.1) princeps m; (1.2) dux m
- minnan: (1.1) thâu-lâng
- niemiecki: (1.1, 1.2) Fürst m, Prinz m
- norweski: (1.1) prins
- rosyjski: (1.1, 1.2) принц m
- szwedzki: (1.1) prins w
- włoski: (1.1) duca
