Neptun
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] Neptun (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) mit. rzymski bóg morza; zob. też Neptun w Wikipedii
- (1.2) astr. jedna z planet; zob. też Neptun w Wikipedii
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) Posejdon
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z łac. Neptunus; (1.2) z ang. Neptune, z użyciem polskiej nazwy (1.1)
uwagi: (1.2) zob. też indeks astronomiczny
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Neptune m; (1.2) Neptune
- bułgarski: (1.1-2) Нептун m
- chiński: (1.1) 海王星
- francuski: (1.1) Neptune
- hindi: (1.1) नेप्च्युन
- hiszpański: (1.2) Neptuno
- islandzki: (1.2) Neptúnus
- japoński: (1.2) 海王星
- łaciński: (1.1) Neptunus m
- niemiecki: (1.2) Neptun
- portugalski: (1.2) Neptuno, Netuno
- rosyjski: (1.1-2) Нептун
- rumuński: (1.2) Neptun
- słoweński: (1.2) Neptun
- turecki: (1.2) Neptün
- włoski: (1.2) Nettuno

