Księżyc
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: księżyc
[edytuj] Księżyc (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) astr. ciało niebieskie będące naturalnym satelitą Ziemi; zob. też Księżyc w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp Księżyc, ~a, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; blm przykłady:
- (1.1) Jako pierwsi na Księżycu stanęli Amerykanie.
składnia:
kolokacje: (1.1) faza Księżyca; zaćmienie Księżyca; Księżyc wschodzi/zachodzi; obserwować Księżyc; kratery/morza na Księżycu; ciemna/jasna strona Księżyca
synonimy: (1.1) Srebrny Glob
antonimy: (1.1) Słońce
wyrazy pokrewne: przym. księżycowy
związki frazeologiczne:
etymologia: tłumaczenia:
- albański: (1.1) Hëna
- angielski: (1.1) Moon
- bośniacki: (1.1) Mjesec m
- bułgarski: (1.1) Луна
- czeski: (1.1) Měsíc
- duński: (1.1) Månen, månen
- esperanto: (1.1) Luno
- fiński: (1.1) Kuu
- francuski: (1.1) Lune f
- hiszpański: (1.1) Luna f
- holenderski: (1.1) Maan
- islandzki: (1.1) Tunglið
- japoński: (1.1) 月 (つき)
- litewski: (1.1) Mėnulis
- łaciński: (1.1) Luna f
- niemiecki: (1.1) Mond m
- portugalski: (1.1) Lua
- rosyjski: (1.1) Луна (Luná) f
- rumuński: (1.1) Luna, Selena
- serbski: (1.1) Mesec
- słowacki: (1.1) Mesiac
- słoweński: (1.1) Luna
- szwedzki: (1.1) månen
- ukraiński: (1.1) Місяць m
- węgierski: (1.1) Hold
- włoski: (1.1) Luna
