bogini

bogini (język polski)

wymowa:

IPA: [bɔˈɟĩɲi], AS: [boǵĩńi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rel. religia bóstwo rodzaju żeńskiego

(1.2) przen. przenośnie piękna, cudowna kobieta

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bogini	boginie
dopełniacz	bogini	bogiń
celownik	bogini	boginiom
biernik	boginię	boginie
narzędnik	boginią	boginiami
miejscownik	bogini	boginiach
wołacz	bogini	boginie

przykłady:

(1.1) W tej świątyni oddawano cześć bogini Wenus.

(1.2) Moja żona to prawdziwa bogini.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) rzecz. rzeczownik boginka f rodzaj żeński, bóg m rodzaj męski; przym. przymiotnik boski

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) zob. zobacz: bóg

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) goddess
• arabski: (1.1) إلاهة ,ربة, آلهة
• czeski: (1.1) bohyně f rodzaj żeński
• duński: (1.1) gudinde w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) diino
• francuski: (1.1) déesse f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) diosa f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) gyðja f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) געטין f rodzaj żeński (getin)
• niemiecki: (1.1) Göttin f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) θεά f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) богиня f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) gudinna w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) dea f rodzaj żeński

źródła: