świt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] świt (język polski)
wymowa: IPA: [ɕfʲit], AS: [śfʹit], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się
- (1.2) światło widoczne o świcie (1.1)
- (1.3) przen. moment rozpoczęcia czegoś nowego
odmiana: lp świ|t, ~|tu, ~|towi, ~|t, ~|tem, ~|cie, ~|cie; lm ~|ty, ~|tów, ~|tom, ~|ty, ~|tami, ~|tach, ~|ty przykłady:
- (1.1) O świcie do wodopoju schodzą się sarny i jelenie.
- (1.3) Dzięki badaniom archeologicznym otrzymujemy kolejne dane na temat kształtu świata przed świtem ludzkości.
składnia:
kolokacje: (1.1,3) o świcie, przed świtem
synonimy: (1.1,3) świtanie, brzask, jutrzenka
antonimy: (1.1,3) zmrok, zmierzch
wyrazy pokrewne: czas. świtać; rzecz. świtanie
związki frazeologiczne: od świtu do nocy, skoro świt
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) agim
- angielski: (1.1) dawn, daybreak, sunrise, break of day; (1.2) daylight; (1.3) dawn
- białoruski: (1.1) золак, досвітак, світанак
- chorwacki: (1.1) zora f, osvit m, svanuće n, svitanje n
- czeski: (1.1) svítání, úsvit
- dolnołużycki: (1.1) switanje n
- duński: (1.1) daggry w
- francuski: (1.1) aube f, point m du jour; (1.2) aurore f; (1.3) aube f
- górnołużycki: (1.1) switanje n
- grecki: (1.1-3) αυγή f, ξημέρωμα n, χάραμα n
- hawajski: (1.1) wanaʻao
- hindi: (1.1) सवेर m
- hiszpański: (1.1) amanecer m, madrugada f; (1.1-2) alba f; (1.2-3) albor m
- jidysz: (1.1) באַגינען m (baginen)
- malajski: fajar
- niemiecki: (1.1) Morgendämmerung f, Morgengrauen n, Tagesgrauen n, Tagesanbruch m; (1.2) Dämmerlicht n, Dämmerschein m
- portugalski: (1.1) aurora
- rosyjski: (1.1) рассвет m, заря f; (1.2-3) заря f
- słowacki: (1.1) svit, úsvit, svitanie
- szwedzki: (1.1-3) gryning w
- ukraiński: (1.1) світанок m, світання n
- włoski: (1.1) alba
