świt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] świt (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się; zob. też świt w Wikipedii
- (1.2) światło widoczne o świcie (1.1)
- (1.3) przen. moment rozpoczęcia czegoś nowego
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik świt świty dopełniacz świtu świtów celownik świtowi świtom biernik świt świty narzędnik świtem świtami miejscownik świcie świtach wołacz świcie świty
- przykłady:
- (1.1) O świcie do wodopoju schodzą się sarny i jelenie.
- (1.3) Dzięki badaniom archeologicznym otrzymujemy kolejne dane na temat kształtu świata przed świtem ludzkości.
- składnia:
- związki frazeologiczne:
- od świtu do nocy • skoro świt
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) agim
- angielski: (1.1) dawn, daybreak, sunrise, break of day; (1.2) daylight; (1.3) dawn
- arabski: (1.1) فجر (1.3) ;فجر
- białoruski: (1.1) золак, досвітак, світанак
- chorwacki: (1.1) zora f, osvit m, svanuće n, svitanje n
- czeski: (1.1) svítání, úsvit
- dolnołużycki: (1.1) switanje n
- duński: (1.1) daggry w
- esperanto: (1.1) aŭroro; (1.3) aŭroro
- francuski: (1.1) aube f, point m du jour; (1.2) aurore f; (1.3) aube f
- górnołużycki: (1.1) switanje n
- hawajski: (1.1) wanaʻao
- hindi: (1.1) सवेर m
- hiszpański: (1.1) amanecer m, madrugada f; (1.1-2) alba f; (1.2-3) albor m
- jidysz: (1.1) באַגינען m (baginen)
- malajski: fajar
- niemiecki: (1.1) Morgendämmerung f, Morgengrauen n, Tagesgrauen n, Tagesanbruch m; (1.2) Dämmerlicht n, Dämmerschein m
- nowogrecki: (1.1-3) αυγή f, ξημέρωμα n, χάραμα n
- portugalski: (1.1) aurora
- rosyjski: (1.1) рассвет m, заря f; (1.2-3) заря f
- słowacki: (1.1) svit, úsvit, svitanie
- szwedzki: (1.1-3) gryning w
- ukraiński: (1.1) світанок m, світання n
- włoski: (1.1) alba
- źródła:
