wisieć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wisieć (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik niedokonany

(1.1) być przymocowanym do czegoś z góry

(1.2) znajdować się w powietrzu

(1.3) umierać na szubienicy

(1.4) pot. potocznie być winnym (pieniądze)^[1]

(1.5) pot. potocznie być (komuś) obojętnym

(1.6) zwieszać się w dół

(1.7) pot. potocznie być zbyt luźnym (o odzieży)

(1.8) pot. potocznie tkwić nieruchomo nad ziemią

(1.9) środ. środowiskowy inform. informatyka nie wykazywać aktywności (o programie)

odmiana: przykłady:

(1.1) Obrazek wisi nad biurkiem.

(1.2) Nad miastem wisiała gruba warstwa smogu.

(1.3) Będziesz wisiał za twe zbrodnie!

(1.4) Wisisz mi jeszcze dwadzieścia złotych.

(1.5) Wisi mi, co ludzie o mnie powiedzą!

(1.7) Schudłem i teraz spodnie na mnie wiszą.

(1.8) Helikopter wisi nad miastem.

(1.8) Liście wiszą na drzewie.

(1.9) Ten klient wisi, trzeba go zabić.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik powiesić, rozwiesić, wieszać, wywiesić, zawiesić, zawisnąć; rzecz. rzeczownik tumiwisizm, wisielec, zwis
związki frazeologiczne: coś komuś wisi i powiewa, wisieć na włosku, wisieć w powietrzu, wisieć na telefonie, co ma wisieć, nie utonie
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1, 9) hang
• duński: (1.1, 2) hænge
• esperanto: (1.1) pendi
• francuski: (1.1) pendre
• hawajski: (1.1) lī
• islandzki: (1.1) hanga, lafa; (1.2) hanga
• jidysz: (1.1, 2) הענגען (hengen)
• niemiecki: (1.1-3) hängen
• rosyjski: (1.1-2) висеть
• szwedzki: (1.1) hänga
• ukraiński: (1.1) висіти
• włoski: (1.1) pendere

źródła:

1. ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 333, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.