świecić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] świecić (język polski)

wymowa:
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) emitować, produkować światło

(1.2) pobudzać coś do świecenia

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → to samo co (1.1)

(2.2) ~ się → odbijać światło, lśnić

odmiana: świec|ić koniugacja VIIa przykłady:

(1.1) Na zewnątrz było szaro, słońce ledwo świeciło zza warstwy chmur.

(1.2) Przy schodzeniu do ciemnej piwnicy świecił przed siebie latarką, żeby nie potknąć się na schodach.

(2.1) Świeca świeci się już kilka godzin.

(2.2) Zobacz jak mi buty [[świecić się|się świecą.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) palić się
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) rzecz. rzeczownik świecenie, światło; czas. czasownik dk. aspekt dokonany poświecić, zaświecić
związki frazeologiczne: świecić oczami, świecić przykładem, świeć Panie nad jego duszą, nie wszystko złoto, co się świeci, oczy komuś się świecą do czegoś
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shine
• dolnołużycki: (1.1) swěśiś
• duński: (1.1) lyse
• francuski: (1.1) briller, luire; (1.2) éclairer
• górnołużycki: (1.1) swěćić
• grecki: (1.1) λάμπω, φέγγω; (1.2) φωτίζω
• hawajski: (1.1) pā (o słońcu, księżycu i gwiazdach)
• hiszpański: (1.1) lucir, brillar; (1.2) alumbrar
• niemiecki: (1.1) leuchten
• szwedzki: (1.1) skina