babcia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] babcia (język polski)


wymowa: IPA: [ˈbapʨa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn.  babka (matka ojca lub matki)
(1.2) pot.  stara kobieta

odmiana: (1) lp  bab|cia, ~ci, ~ci, ~cię, ~cią, ~ci, ~ciu; lm  ~cie, ~ć, ~ciom, ~cie, ~ciach, ~cie, ~cie przykłady:

(1.1) Mnie zawsze babcia odprowadza do przedszkola.
(1.1) Moja babcia ma siedemdziesiąt (70) lat.
(1.1) Moja babcia się bardzo starzeje.
(1.2) Do autobusu weszła jakaś babcia z siatkami pełnymi zakupów.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) babka, babunia
antonimy: (1.1-2) dziadek
wyrazy pokrewne: (1.1-2) rzecz.  prababcia; przym.  babciny
związki frazeologiczne: (1.2) babcia klozetowa
etymologia: (1.1-2) od baba
uwagi: tłumaczenia: