babcia

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

babcia (język polski)[edytuj]

babcia (1.1)
wymowa:
IPA[ˈbapʲʨ̑a], AS[bapʹća], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zdrobn. babka (matka ojca lub matki)
(1.2) pot. stara kobieta
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Mnie zawsze babcia odprowadza do przedszkola.
(1.1) Moja babcia ma siedemdziesiąt lat.
(1.1) Moja babcia bardzo się starzeje.
(1.2) Do autobusu weszła jakaś babcia z siatkami pełnymi zakupów.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) baba, babka, babunia
(1.2) babula, babuleńka
antonimy:
(1.1-2) dziadek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. baba f, babunia f, babula f, babuleńka f, prababcia f, prababka f
przym. babciny, babi
związki frazeologiczne:
babcia klozetowaskończyło się babci sranie
etymologia:
(1.1-2) pol. baba
uwagi:
zob. też babcia w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: