biały

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] biały (język polski)


wymowa: IPA: [ˈbʲawɨ] posłuchaj
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) mający kolor czystego śniegu (fiz. odbijający lub emitujący wszystkie długości fal światła)
(1.2) biały w użyciu rzeczownikowym człowiek rasy białej
(1.3) Biały w użyciu rzeczownikowym; hist. człowiek walczący z bolszewikami podczas rewolucji w Rosji i wojnie domowej
(1.4) szachy, warcaby itp. białe w użyciu rzeczownikowym (w tym znaczeniu wyraz jest używany w liczbie mnogiej) pionki białego koloru

odmiana: (1.1) bia|ły, ~ła, ~łe, ~li, ~łe; stopień wyższy biels|zy, ~za, ~ze, ~i, ~ze; (1.2-3) jak (1.1), bez stopnia wyższego
przykłady:

(1.1) Żółte litery na białym tle to chyba nie najlepszy pomysł...
(1.2) Podróżnicy wierzyli, że są pierwszymi białymi w tej dżungli.
(1.3) Admirał Kołczak był jednym z ostatnich przywódców Białych.
(1.4) Wierzy się, że białe zawsze wygrywają.

składnia:
kolokacje: (1.1) biały śnieg, biały niedźwiedź, bocian biały, białe wino, białe mięso, białe pieczywo,
synonimy:
antonimy: (1.1) czarny; (1.3) Czerwony, bolszewik
wyrazy pokrewne: (1) przysł. biało; (1.1) rzecz. biel, bielik; czas. pobielić
związki frazeologiczne: (1.1) czarno na białym, biała rasa, biała broń, wiersz biały, do białego rana, w biały dzień, biała kawa, biała gorączka, białe tango, białe szaleństwo, biały kruk, broń biała, biały wywiad
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/bia%C5%82y”