barwa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
barwa (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) fiz. cecha przedmiotu, określająca, część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; zob. też barwa w Wikipedii
- (1.2) muz. charakterystyczne brzmienie, dzięki któremu można rozpoznać źródło tego dźwięku pośród innych
- (1.3) barwy: rumieniec
- (1.4) starop. róż do twarzy
- (1.5) starop. liberia
- (1.6) starop. pozór
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik barwa barwy dopełniacz barwy barw celownik barwie barwom biernik barwę barwy narzędnik barwą barwami miejscownik barwie barwach wołacz barwo barwy
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) coś ma niebieską/czerwoną/… barwę = coś jest niebieskie/czerwone
- (1.2) nabrać barw • stracić barwy
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1,3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kolor
- wilamowski: fiörf
- źródła:
- ↑ hasło barwa w: Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Krakowska Spółka Wydawnicza, 1927.
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 31, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, ISBN 978-83-01-15588-9.
- ↑ hasło barwa w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa-Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, 2009, ISBN 978-83-262-0146-2.
barwa (język dolnołużycki) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) barwa, kolor
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
