barwa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] barwa (język polski)
wymowa: IPA: [ˈbarva] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha przedmiotu, określająca, część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; zob. też barwa w Wikipedii
- (1.2) muz. charakterystyczne brzmienie, dzięki któremu można rozpoznać źródło tego dźwięku pośród innych
- (1.3) barwy rumieniec
odmiana: (1) lp barw|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~ami, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) coś ma niebieską/czerwoną/... barwa = coś jest niebieskie/czerwone; (1.2) nabrać barw, stracić barwy
synonimy: (1.1,1.3) kolor; (1.2) tembr; (1.3) rumieniec, wypieki
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: niem. Farbe[1]
uwagi: tłumaczenia:
- (1.1,1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle → kolor
- wilamowski: fiörf
źródła:
- ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 31, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.
[edytuj] barwa (język dolnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: