barwa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] barwa (język polski)

wymowa: IPA: [ˈbarva] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha przedmiotu, określająca, część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; zob. zobacz też barwa w Wikipedii

(1.2) barwy rumieniec

odmiana: (1) lp liczba pojedyncza barw|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~, ~ami, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Niebo ma niebieską barwę.

(1.2) Zosia na myśl o Zbigniewie od razu nabrała barw.

składnia:
kolokacje: (1.1) coś ma niebieską/czerwoną/... barwa = coś jest niebieskie/czerwone; (1.2) nabrać barw, stracić barwy
synonimy: (1.1-2) kolor; (1.2) rumieniec, wypieki
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia: zobacz listę tłumaczeń w haśle → kolor

• wilamowski: fiörf

[edytuj] barwa (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) barwa, kolor

odmiana:
przykłady:

(1.1) Pśichod wiźim w carnych barwach. → Przyszłość widzę w czarnych barwach.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: