Polska

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: polska, pólska, Pólska

[edytuj] Polska (język polski)

Polska (1.1)


wymowa: IPA: [ˈpɔlska] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr.  państwo w Europie Środkowej; zob.  też Polska w Wikipedii
(1.2) człon nazw własnych wskazujący na polski oddział międzynarodowej organizacji

odmiana: (1.1) lp  Polsk|a, ~i, Polsce, ~ę, ~ą, Polsce, ~o; lm  ~i, ~, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i (1.2) nieodm.  przykłady:

(1.1) Urodziłem się w Polsce.
(1.1) Oto w Polsce mamy dwa kraje, de facto dwie Polski - wiejską i miejską. Te dwie Polski oddziela od siebie znaczny, wręcz dramatyczny, dystans. [1]
(1.2) Deutsche Bank Polska

składnia:
kolokacje: mieszkać w Polsce, jechać do Polski; obywatel/prezydent/premier/... Polski
synonimy: oficjalna nazwa Rzeczpospolita Polska, RP; por.  PRL
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  Polak, Polka, polskość, spolszczenie, polszczyzna, polonofil, polonica, polonistyka; czas.  polszczyć/spolszczyć, polonizować; przym.  polski
związki frazeologiczne:
etymologia: od nazwy plemienia Polan, z indoeurop. członu pelè- - „pole”, „płaski teren
uwagi: zobacz też: indeks państw świata tłumaczenia: