białko

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

białko (język polski)[edytuj]

białka (1.1)
białko (1.2) dookoła tęczówki
białka (1.3)
wymowa:
IPA[ˈbʲjawkɔ], AS[bʹi ̯au̯ko], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) biol. anat. kulin. płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj
(1.2) anat. pot. biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki
(1.3) biochem. wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów; zob. też białka w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) W. lp, zob. białka
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.3) Według Światowej Organizacji Zdrowia dzienne zapotrzebowanie na białko wynosi 5% ogółu kalorii.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ubijać / ubić białko • piana z białek • oddzielać / oddzielić białko od żółtka
(1.2) przekrwione białka
(1.3) białko strawnebiałko surowedieta bogata w białko • białko roślinne / zwierzęcepokarm o dużej / małej zawartości białka
synonimy:
(1.3) proteina, polipeptyd
antonimy:
(1.1) żółtko
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) jajo, jajko
(1.2) oko, gałka oczna
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. białka f, biały mrz/m.-os., bielizna f
czas. bieleć ndk.
przym. biały, białkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. biały[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 26.