białko

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

białko (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈbʲjawkɔ], AS[bʹi ̯au̯ko], zjawiska fonetyczne: zmięk. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj
(1.2) anat.  twarda, biaława zewnętrza błona otaczająca gałkę oczną
(1.3) chem.  wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów obecny we wszystkich żywych organizmach; zob.  też białka w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) W.  lp zob. : białka
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ubijać / ubić białko
(1.3) białko strawnebiałko surowe
synonimy:
(1.3) proteina, polipeptyd
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  białka f , biały mrz /m.-os. 
przym.  biały
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol.  biały[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Renata Grzegorczykowa, Zarys słowotwórstwa polskiego. Słowotwórstwo opisowe, wyd. III poprawione, Warszawa 1979, s. 26.