biały kruk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] biały kruk (język polski)
- znaczenia:
związek frazeologiczny
- (1.1) bardzo rzadki egzemplarz książki lub publikacji
- (1.2) człowiek o nietypowych dla danego społeczeństwa poglądach, sposobie życia, upodobaniach
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik biały kruk białe kruki dopełniacz białego kruka białych kruków celownik białemu krukowi białym krukom biernik białego kruka białe kruki narzędnik białym krukiem białymi krukami miejscownik białym kruku białych krukach wołacz biały kruku białe kruki - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik biały kruk białe kruki dopełniacz białego kruka białych kruków celownik białemu krukowi białym krukom biernik białego kruka białych kruków narzędnik białym krukiem białymi krukami miejscownik białym kruku białych krukach wołacz biały kruku białe kruki
- przykłady:
- (1.1) Nasza biblioteka nie wypożycza białych kruków do domu, można je jedynie przeglądać na miejscu.
- (1.2) Był białym krukiem pośród malarzy, bo nie pijał napojów wyskokowych.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) unikat
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- por. cymelium
- zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) rare book; (1.2) as scarce as hen's teeth
- francuski: (1.1) merle blanc m; (1.2) mouton à cinq pattes m
- hiszpański: (1.1-2) mirlo blanco m
- islandzki: (1.1) hvítur hrafn m
- łaciński: (1.1-2) rara avis f
- niemiecki: (1.1) weißer Rabe
- nowogrecki: (1.1) σπάνιο είδος n; (1.2) σπάνιος άνθρωπος m
- rosyjski: (1.1) уникум m; (1.2) белая ворона f
- źródła:
