kolor
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kolor (język polski)
wymowa: IPA: [ˈkɔlɔr] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) cecha przedmiotu, określająca, część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot; zob. też kolor w Wikipedii
- (1.2) w kartach: symbol na karcie umieszczony obok jej wartości
- (1.3) kolory → rumieniec
odmiana: (1.1-2) lp kolor, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ze, ~ze; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y; (1.3) blp; lm jak (1.1) przykłady:
- (1.1) Niebo ma niebieski kolor.
- (1.2) W brydżu piki są najcenniejszym kolorem.
- (1.3) Zosia na myśl o Zbigniewie od razu nabrała kolorów.
składnia: (1.1) kolor +D.
kolokacje: (1.1) coś jest niebieskiego/czerwonego/... koloru = coś ma niebieski/czerwony/... kolor = coś jest niebieskie/czerwone; (1.2) dołożyć do koloru = położyć kartę tego samego koloru; (1.3) nabrać kolorów, stracić kolory
synonimy: (1.1) barwa; (1.3) rumieniec, wypieki
antonimy: (1.2) atu/atut
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. kolorowy; czas. kolorować/pokolorować; przysł. kolorowo; rzecz. kolorek
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. color
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1) ngjyrë
- angielski: (1.1) colour (US color), hue
- arabski: (1.1) لون
- białoruski: (1.1) колер
- chorwacki: (1.1) boja f
- czeski: (1.1) barva
- dolnołużycki: (1.1) barwa f
- duński: (1.1) farve w
- esperanto: (1.1) koloro
- fiński: (1.1) väri
- francuski: (1.1) couleur f
- grecki: (1.1-3) χρώμα n
- hebrajski: (1.1) צבע m (cewa)
- hiszpański: (1.1,3) color m; (1.2) palo m
- holenderski: (1.1) kleur
- irlandzki: (1.1) dath m
- islandzki: (1.1) litur m
- kaszubski: (1.1) farwa f
- kornijski: (1.1) lyw
- lombardzki: (1.1) culuur
- łaciński: (1.1) color m
- neapolitański: (1.1) culóre
- niemiecki: (1.1) Farbe f
- norweski (bokmål): (1.1) farge m
- perski: (1.1) رنگ
- portugalski: (1.1) cor f; (1.2) naipe m
- rosyjski: (1.1) цвет m, краска f; (1.2) масть f; (1.3) румянец m, краска f
- serbski: (1.1) боја
- słoweński: (1.1) barva
- turecki: (1.1) renk
- ukraiński: (1.1) колір m; фарба f
- węgierski: (1.1) szín
- włoski: (1.1) colore
[edytuj] kolor (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) kolor
wyrazy pochodne: rzecz. koloro, koloraro, kolorigilo, kolorigisto, kolorilo; przym. kolora, diverskolora, dukolora, senkolora; czas. kolori, kolorigi
etymologia:
uwagi:
