białogłowa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

białogłowa (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌbʲjawɔˈɡwɔva], AS[bʹi ̯au̯ogu̯ova], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. i → j   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) daw.  dziś książk.  żart.  kobieta zamężna; zob.  też białogłowa w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Matka moja oświadcza, mądra białogłowa, • Że z drugim mężem dom ten opuścić gotowa, • A ja się śmieję wesół, ot sobie trzpiot młody! (Homer: Odyseja, tłum. Lucjan Siemieński)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) mężatka, daw.  białka
antonimy:
(1.1) panna, niewiasta
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  białogłowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
od bieli czepca noszonego na głowach przez kobiety zamężne
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: