piękny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] piękny (język polski)


wymowa: IPA: /ˈpʲɛŋknɨ/ wymowa ?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

odmiana: (1.1) piękn|y, ~a, ~e, ~i, ~e; stopień wyższy piękniejsz|y, ~a, ~e, piękniejsi, ~e przykłady:

(1.1) Krajobraz jest piękny.
(1.1) To najpiękniejszy prezent jaki dostałam.

składnia:
kolokacje: (1.1) piękny kwiat/obraz/budynek/utwór/koń/czyn/...; piękna kobieta/postawa/...; piękne zwierzę/zachowanie/...
synonimy: (1.1) ładny, atrakcyjny, wspaniały, śliczny, boski
antonimy: (1.1) paskudny, ohydny, odrażający, brzydki
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.  piękno; piękniś, piękność; czas.  pięknieć/wypięknieć; czas.  upiększać; przysł.  pięknie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/pi%C4%99kny”