wierzyć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wierzyć (język polski)


wymowa: IPA: /'vʲɛʒɨʨ/
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
(1.2) ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
(1.3) wyznawać religię (w domyśle: chrześcijaństwo)

odmiana: (1) wierz|yć, koniugacja VIb; aspekt dokonany uwierz|yć, koniugacja VIb przykłady:

(1.1) Kibice wierzyli, że ich drużyna wygra.
(1.2) Ojciec od dziecka powtarzał mi, żebym nie wierzył prawnikom i lekarzom.
(1.3) Choć generał nie wierzył (w Boga), zgodził się na odprawienie przed bitwą mszy dla żołnierzy.

składnia: (1.1) wierzyć, że...; wierzyć w +B. ; (1.2) wierzyć +C. ; (1.3) wierzyć w +B. 
kolokacje: (1.1) (nie) wierzyć, że Ziemia jest kulą lub wierzyć w kulistość Ziemi; (1.2) (nie) wierzyć mamie/nauczycielowi/prasie/...; (1.3) (nie) wierzyć w Boga
synonimy: (1.2) ufać, pokładać nadzieję
antonimy: (1.1) wiedzieć
wyrazy pokrewne: (1) rzecz.  wiara, wierzenie; (1.3) przym.  wierny
związki frazeologiczne: (1.1) wierzyć na słowo; wierzyć w kogoś
etymologia:
uwagi: (1.3) ims.  czynne (wierzący i pochodne) również w użyciu rzeczownikowym tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/wierzy%C4%87”