niedźwiedź

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Niedźwiedź

[edytuj] niedźwiedź (język polski)

niedźwiedź (1.1)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  duży, drapieżny ssak pokryty futrem; zob.  też niedźwiedź w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  niedźwied|ź, ~zia, ~ziowi, ~zia, ~ziem, ~ziu, ~ziu; lm  niedźwiedzi|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Niedźwiedź zaryczał i uderzył turystę łapą.

składnia:
kolokacje: ~ amerykański / andyjski / błękitny / brunatny / czarny / himalajski / grizzly / jaskiniowy / malajski / polarny
synonimy: (1.1) zdrobn.  niedźwiadek, miś
antonimy:
wyrazy pokrewne: forma żeńska niedźwiedzica; zdrobn.  niedźwiadek; rzecz.  niedźwiedziątko; przym.  niedźwiedzi
związki frazeologiczne: niedźwiedzia przysługa; dzielić skórę na niedźwiedziu
etymologia: starop.  miedźwiedź (zjadacz miodu)[1], od prasł.  *medvědь < *medu̥ědь < *meduědь będącego złożeniem *medu, czyli dopełniacza od prasł.  *medъ (miód)), oraz rzeczownika odczasownikowego od *ěsti (jeść)[2]
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki tłumaczenia:

źródła:

  1. hasło miód w: Krystyna Długosz-Kurczabowa, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 355, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 978-83-01-14361-9.
  2. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, s. 360, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006. ISBN 83-08-03648-1.