niedźwiedź

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Niedźwiedź

[edytuj] niedźwiedź (język polski)

niedźwiedź (1.1)
niedźwiedź (1.1)


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. duży, drapieżny ssak pokryty futrem; zob. też niedźwiedź w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp niedźwied|ź, ~zia, ~ziowi, ~zia, ~ziem, ~ziu, ~ziu; lm niedźwiedzi|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e
przykłady:

(1.1) Niedźwiedź zaryczał i uderzył turystę łapą.

składnia:
kolokacje: ~ amerykański / andyjski / błękitny / brunatny / czarny / himalajski / grizzly / jaskiniowy / malajski / polarny
synonimy: (1.1) zdrobn. niedźwiadek, miś
antonimy:
wyrazy pokrewne: forma żeńska niedźwiedzica; przym. niedźwiedzi
związki frazeologiczne: niedźwiedzia przysługa
etymologia: Oznacza "tego, który wie, gdzie jest miód". Pochodzi jeszcze ze staropolskiego. Nied- od wyrazu miód -wiedź od wiedzieć. Por. j. chorwacki, czeski, dolnołużycki, węgierski - medve.
uwagi:
tłumaczenia: