budynek

budynek (język polski)

budynek (1.1)

budynek (1.1)

wymowa:

wymowa, IPA: [buˈdɨ̃nɛk], AS: [budỹnek], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) budowla naziemna

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	budynek	budynki
dopełniacz	budynku	budynków
celownik	budynkowi	budynkom
biernik	budynek	budynki
narzędnik	budynkiem	budynkami
miejscownik	budynku	budynkach
wołacz	budynku	budynki

przykłady:

(1.1) Ten budynek jest bardzo wysoki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gmach, budowla

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik budować

rzecz. rzeczownik budowla f rodzaj żeński, budowlaniec m rodzaj męski, budowa f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

śwn. średnio-wysoko-niemiecki büding

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) building
• arabski: (1.1) عمارة f rodzaj żeński, دار, بناء
• białoruski: (1.1) будынак m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) twarjenje n rodzaj nijaki, chrom m rodzaj męski
• duński: (1.1) bygning w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) rakennus
• francuski: (1.1) bâtiment m rodzaj męski, immeuble m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) edificio m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) bygging f rodzaj żeński, hús n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 建築物 (けんちくぶつ), 建物 (たてもの)
• kaszubski: (1.1) bùdink m rodzaj męski
• kazachski: (1.1) ғимарат
• łaciński: (1.1) diaeta f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Gebäude n rodzaj nijaki, Haus n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) κτίριο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) здание n rodzaj nijaki
• suahili: (1.1) jengo
• szwedzki: (1.1) byggnad w rodzaj wspólny, hus n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) épület
• wilamowski: (1.1) gybaojd
• włoski: (1.1) edificio m rodzaj męski

źródła: