budynek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] budynek (język polski)

wymowa: IPA: [buˈdɨnɛk] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) budowla naziemna

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza budyn|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm liczba mnoga budynk|i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Ten budynek jest bardzo wysoki.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) gmach, barak, dom, budowla, kamienica, blok, hala, biurowiec, rudera
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik budować; rzecz. rzeczownik budowla f rodzaj żeński, budowlaniec m rodzaj męski
związki frazeologiczne:
etymologia: śwn. średnio-wysoko-niemiecki büding^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) building
• białoruski: (1.1) будынак m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) twarjenje n rodzaj nijaki, chrom m rodzaj męski
• duński: (1.1) bygning w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) rakennus
• francuski: (1.1) bâtiment m rodzaj męski, immeuble m rodzaj męski
• grecki: (1.1) κτίριο n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) edificio m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) bygging f rodzaj żeński, hús n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 建築物 (けんちくぶつ), 建物 (たてもの)
• kaszubski: (1.1) bùdink m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Gebäude n rodzaj nijaki, Haus n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) здание n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) byggnad w rodzaj wspólny, hus n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) épület
• wilamowski: (1.1) gyboüd
• włoski: (1.1) edificio m rodzaj męski

źródła:

1. ↑ Słownik zapożyczeń niemieckich w polszczyźnie, red. Marek Łaziński, s. 40, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008. ISBN 978-83-01-15588-9.