budynek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] budynek (język polski)

wymowa: IPA: [buˈdɨnɛk] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) budowla naziemna

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza budyn|ek, ~ku, ~kowi, ~ku, ~kiem, ~ku; lm liczba mnoga budynk|i, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach
przykłady:

(1.1) Ten budynek jest bardzo wysoki.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) gmach, barak, dom, budowla, kamienica, blok, hala, biurowiec, zakład, rudera
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) building
• białoruski (1.1) будынак m rodzaj męski
• dolnołużycki: (1.1) twarjenje n rodzaj nijaki, chrom m rodzaj męski
• duński: (1.1) bygning w rodzaj wspólny
• fiński: (1.1) rakennus
• francuski: (1.1) bâtiment m rodzaj męski, immeuble m rodzaj męski
• grecki: (1.1) κτίριο n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) edificio m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) bygging f rodzaj żeński, hús n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 建築物 (けんちくぶつ), 建物 (たてもの)
• kaszubski: (1.1) bùdink m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Gebäude n rodzaj nijaki, Haus n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) здание n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) byggnad w rodzaj wspólny, hus n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) épület, építmény
• włoski: (1.1) edificio m rodzaj męski