bocian

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Spis treści

[edytuj] bocian (język polski)

bocian (1.1) biały
bocian (1.1) czarny
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈbɔʨ̑ãn], AS[boćãn], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  duży ptak brodzący; zob.  też bocianowate w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na łąkę wróciły już bociany.
(1.1) Bocian przyniósł ci braciszka.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ biały/bocian czarny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bociek m , bocianica f , bocianiątko n , bocianówka f 
przym.  bociani, bocianowaty
związki frazeologiczne:
wierzyć w bociany
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:

[edytuj] bocian (język słowacki)

bocian (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  bocian
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  bocianica f 
przym.  bocianí
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach