bocian
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bocian (język polski)
bocian (1.1) biały
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp bocian, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie!; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y! przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) ~ biały/czarny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. bociek m, bocianica f, bocianiątko n, bocianówka f; przym. bociani, bocianowaty
związki frazeologiczne: wierzyć w bociany
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki tłumaczenia:
- angielski: (1.1) stork
- białoruski: (1.1) бацян m бусел m
- bułgarski: (1.1) щъркел m
- chorwacki: (1.1) roda f
- dolnołużycki: (1.1) bóśon m
- esperanto: (1.1) cikonio
- fiński: (1.1) haikara
- francuski: (1.1) cigogne f
- górnołużycki: (1.1) baćon m
- grecki: (1.1) πελαργός m
- hiszpański: (1.1) cigüeña f
- interlingua: (1.1) ciconia
- islandzki: (1.1) storkur m
- jidysz: (1.1) באָטשען m (boczen), בושל m (buszl)
- macedoński: (1.1) штрк m
- niemiecki: (1.1) Storch m
- portugalski: (1.1) cegonha f
- rosyjski: (1.1) аист m
- szwedzki: (1.1) stork w
- ukraiński: (1.1) лелека m
- węgierski: (1.1) gólya
- wilamowski: (1.1) śtüch

