bocian

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bocian (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. zoologia duży ptak brodzący; zob. zobacz też bocianowate w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza bocian, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie!; lm liczba mnoga ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y!
przykłady:

(1.1) Na łąkę wróciły już bociany.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ biały/czarny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik bociek, przym. przymiotnik bociani
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) stork
• białoruski: (1.1) бусел m rodzaj męski
• bułgarski: (1.1) щъркел m rodzaj męski
• chorwacki: (1.1) roda f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) cikoni
• fiński: (1.1) haikara
• francuski: (1.1) cigogne f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) πελαργός m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) cigüeña f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) ciconia
• islandzki: (1.1) storkur m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) באָטשען m rodzaj męski (boczen), בושל m rodzaj męski (buszl)
• macedoński: (1.1) штрк m rodzaj męski
• niemiecki: (1.1) Storch m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) cegonha f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) аист m rodzaj męski
• ukraiński: (1.1) лелека m rodzaj męski
• węgierski: (1.1) gólya
• wilamowski: (1.1) śtüch