bocian

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] bocian (język polski)

bocian (1.1) biały


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ornit.  duży ptak brodzący; zob.  też bocianowate w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  bocian, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~ie, ~ie!; lm  ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y! przykłady:

(1.1) Na łąkę wróciły już bociany.
(1.1) Bocian przyniósł ci braciszka.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ biały/czarny
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.  bociek m , bocianica f , bocianiątko n , bocianówka f ; przym.  bociani, bocianowaty
związki frazeologiczne: wierzyć w bociany
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki tłumaczenia: