mięso
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
mięso (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) kulin. spoż. zool. niektóre jadalne tkanki zabitego zwierzęcia; zob. też mięso w Wikipedii
- (1.2) pot. miękka część ludzkiego ciała
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mięso mięsa dopełniacz mięsa mięs celownik mięsu mięsom biernik mięso mięsa narzędnik mięsem mięsami miejscownik mięsie mięsach wołacz mięso mięsa
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mięso baranie, drobiowe / wieprzowe / wołowe • mięso duszone / wędzone • sztuka mięsa • mięso na rosół / pieczeń • gotować / piec / smażyć mięso
- synonimy:
- (1.1) mięsiwo; reg. pozn. chabas
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mięsiwo n, mięsopusty, mięsożerca m, mięsny m, mięsień m
- przym. mięsny, mięsożerny, mięsisty
- związki frazeologiczne:
- mięso armatnie • rzucać mięsem • ni z pierza, ni z mięsa • niedźwiedzie mięso
- etymologia:
- uwagi:
- jako ogólne pojęcie, mięso jest niepoliczalne i nie tworzy lm. W pewnych przypadkach, gdy mowa jest o różnych rodzajach mięsa, można tworzyć formy lm
- zobacz też: baranina • drób • wieprzowina • wołowina • dziczyzna • konina • jagnięcina • koźlina • strusina • cielęcina
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) meat, flesh; (1.2) flesh
- arabski: (1.1) لحم (laħm)
- chorwacki: (1.1) meso n
- dolnołużycki: (1.1) měso n
- duński: (1.1) kød n
- dzongkha: (1.1) ཤ
- esperanto: (1.1) viando
- fiński: (1.1) liha
- francuski: (1.1) viande f
- hiszpański: (1.1) carne f
- islandzki: (1.1) kjöt n
- jidysz: (1.1) פֿלייש n (flejsz)
- kazachski: (1.1) ет
- koreański: (1.1) 고기
- litewski: (1.1) mėsa f
- niemiecki: (1.1) Fleisch n
- nowogrecki: (1.1) κρέας n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) carne f
- rosyjski: (1.1) мясо n
- sanskryt: (1.1) पिशित
- slovio: (1.1) meso (миасо)
- suahili: (1.1) nyama
- szwedzki: (1.1) kött n
- tybetański: (1.1) ཤ
- ukraiński: (1.1) м'ясо n
- wepski: (1.1) liha
- wilamowski: (1.1) fłaś
- włoski: (1.1) carne f
- źródła:
