mięso

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

mięso (język polski)[edytuj]

mięso (1.1)
mięso (1.2)
wymowa:
IPA[ˈmʲjɛ̃w̃sɔ], AS[mʹi ̯ũ̯so], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) spoż. jadalna część zabitego zwierzęcia, zawierająca w sobie tkankę mięśniową[1]; zob. też mięso w Wikipedii
(1.2) kulin. potrawa z mięsa (1.1)
(1.3) pot. miękka część ludzkiego ciała[1]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) To mięso chyba jest nieświeże.
(1.3) Wiele jest przyczyn, dla których uprawia się ludożerstwo. Spożycie ludzkiego mięsa może być częścią ceremonii ku czci zmarłych lub magicznych obrzędów wojennych, w których trakcie męstwo i inne cnoty poległego wroga wchłaniane przez zwycięzców.[2]
składnia:
kolokacje:
(1.1) mięso baranie / drobiowe / wieprzowe / wołowechude / tłuste mięso • mięso duszone / smażone / surowe / wędzonesztuka mięsa • mięso na rosół / pieczeńgotować / piec / smażyć / wędzić mięso • rozbiór mięsa
(1.2) białe mięsoczerwone mięsokruche mięso • sztuka miesa
synonimy:
(1.1) mięsiwo, chabanina; reg. pozn. chabas
antonimy:
(1.1) warzywo, jarzyna
(1.2) potrawa jarska
(1.3) kość
hiperonimy:
(1.1) surowiec spożywczy
(1.2) potrawa
hiponimy:
(1.1) baranina, drób, wieprzowina, wołowina, dziczyzna, konina, jagnięcina, koźlina, strusina, cielęcina, wizina, gęsina, sarnina, psina, jelenina, schab, karkówka, podgardle, głowizna, golonka, szynka, boczek, bekon, móżdżek, płucka, wątróbka, mielone, udko, rosołowe, dzwonko, żeberko, łopatka, karczek, polędwica, comber, półtusza, filet, ozór, antrykot, ligawa, łata, podroby
(1.2) kotlet, pieczeń, wędlina, kiełbasa, hamburger, gulasz, stek, parówka, bitka, szaszłyk, kaszanka, salceson, sashimi, rolada, pulpet, zraz, pasztet, sznycel, auszpik, tatar, krupniok, eskalopek, bryzol, schabowy, mielony, gyros, kebab, befsztyk, zimne nóżki, carpaccio
holonimy:
(1.1) tusza
(1.2) posiłek
(1.3) ciało
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mięsiwo n, mięsny m, mięsień m, mięśniak m, mięsopust m, mięsak m, Mięsowicz m
zdrobn. mięsko n
zgrub. mięcho n
przym. mięsny, mięsisty, umięśniony, mięsakowaty
związki frazeologiczne:
mięso armatniedzikie mięsorzucać mięsemni z pierza, ni z mięsaniedźwiedzie mięsobez dobrej woli jako mięso bez chleba, a jaja bez solitanie mięso psy jedząchcesz mięso jeść, idź za wilkiem ogon nosićstarszy brat mięso kraje, a młodszy obieratwarde mięso psy gryzą
etymologia:
uwagi:
(1.1) jako ogólne pojęcie, „mięso” jest niepoliczalne i nie tworzy lm, jednak w pewnych przypadkach, gdy mowa jest o różnych rodzajach mięsa, można tworzyć formy liczby mnogiej
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 hasło mięso w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Daniel Diehl, Mark Donnelly, Dzieje Kanibalizmu, str. 25-26.