blanc

blanc (język francuski)

wymowa:

IPA: [blɑ̃] m rodzaj męski, IPA: [blɑ̃ʃ] f rodzaj żeński; wymowa

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) biały (kolor)

(1.2) bardzo jasny

(1.3) nie zapisany, czysty

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) kolor biały, biel

(2.2) białe wino

(2.3) biała część czegoś

(2.4) cisza, chwila przerwy podczas dyskusja

(2.5) puste miejsce do wypełnienia w formularzu

odmiana:

(1.1-3) lp liczba pojedyncza blanc m rodzaj męski, blanche f rodzaj żeński; lm liczba mnoga blancs m rodzaj męski, blanches f rodzaj żeński

przykłady:

(1.1) La rose est blanche. → Róża jest biała.

(1.2) Ses cheveux sont déjà blancs. → Jego włosy są już siwe.

(1.3) Donne-moi une feuille blanche. → Daj mi czystą kartkę.

(2.1) Elle était habillée de blanc . → Była ubrana na biało.

(2.2) Goûte un peu du blanc. → Spróbuj odrobinę białego wina.

(2.5) Inscrivez votre nom dans le blanc en bas de la page. → Zapiszcie swoje nazwisko w pustym miejscu na dole strony.

składnia:

kolokacje:

(2.3) blanc du poulet • blanc d'œuf

synonimy:

(2.1) blancheur

(2.2) vin blanc

antonimy:

(1.1) noir

(2.2) rouge

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik blanchir

rzecz. rzeczownik blancheur, blanche

przym. przymiotnik blanchâtre

związki frazeologiczne:

nuit blanche • blanc de baleine • de but en blanc • saigner à blanc

etymologia:

uwagi:

źródła:

blanc (interlingua)

wymowa:

IPA: [blank]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) biały (kolor)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) papiro blanc → biały papier • urso blanc → biały niedźwiedź • vino blanc → białe wino • pan blanc → biały chleb

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

blanco rzecz. rzeczownik blanchimento

czas. czasownik blanchir

związki frazeologiczne:

blanc como le creta → biały jak kreda

dar carta blanc a un persona → dać komuś carte blanche, dać komuś wolną rękę

etymologia:

uwagi:

źródła: