bezbarwny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] bezbarwny (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik bezbarwny bezbarwna bezbarwne bezbarwni bezbarwne dopełniacz bezbarwnego bezbarwnej bezbarwnego bezbarwnych celownik bezbarwnemu bezbarwnej bezbarwnemu bezbarwnym biernik bezbarwnego bezbarwny bezbarwną bezbarwne bezbarwnych bezbarwne narzędnik bezbarwnym bezbarwną bezbarwnym bezbarwnymi miejscownik bezbarwnym bezbarwnej bezbarwnym bezbarwnych wołacz bezbarwny bezbarwna bezbarwne bezbarwni bezbarwne nie stopniuje się
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) achromatyczny
- (1.2) szary, nijaki
- antonimy:
- (1.1) barwny
- (1.2) charakterystyczny, wyjątkowy, nietypowy
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- bezbarwny człowiek
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) colourless, colorless; (1.2) lacklustre, drab
- czeski: bezbarvý
- esperanto: (1.1) senkolora
- interlingua: (1.1) achromate, achromatic
- nowogrecki: (1.1) άχρωμος
- szwedzki: (1.1) färglös
- źródła:
