powstanie

powstanie (język polski)

żołnierze jednego z polskich powstań (1.1)

wymowa:

IPA: [pɔˈfstãɲɛ], AS: [pofstãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • utr. dźw. utrata dźwięczności • nazal. nazalizacja • -ni… końcówka -ni… 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej; zob. zobacz też powstanie w Wikipedii

(1.2) rzeczownik odczasownikowy od powstać

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	powstanie	powstania
dopełniacz	powstania	powstań
celownik	powstaniu	powstaniom
biernik	powstanie	powstania
narzędnik	powstaniem	powstaniami
miejscownik	powstaniu	powstaniach
wołacz	powstanie	powstania

(1.2)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	powstanie
dopełniacz	powstania
celownik	powstaniu
biernik	powstanie
narzędnik	powstaniem
miejscownik	powstaniu
wołacz	powstanie

przykłady:

(1.1) Najbardziej interesują go dzieła poświęcone polskim powstaniom.

(1.2) Powstanie Wszechświata to bardzo interesujące zagadnienie.

składnia:

kolokacje:

(1.1) powstanie warszawskie • powstanie wielkopolskie • powstanie listopadowe • powstanie styczniowe

synonimy:

(1.1) insurekcja

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik powstawać, powstać

rzecz. rzeczownik powstaniec m rodzaj męski, powstawanie n rodzaj nijaki

przym. przymiotnik powstaniowy, powstańczy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski powstać

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) uprising, insurrection
• arabski: (1.1) ثورة f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) insurrection f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) bylting f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פּאָווסטאַניע (powstanie), אויפֿשטאַנד (ojfsztand)
• kazachski: (1.1) көтеріліс
• rosyjski: (1.1) восстание
• szwedzki: (1.1) uppror n rodzaj nijaki
• włoski: (1.1) insurrezione f rodzaj żeński, rivolta f rodzaj żeński

źródła: