powstanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] powstanie (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej; zob. też powstanie w Wikipedii
- (1.2) rzeczownik odczasownikowy od powstać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik powstanie powstania dopełniacz powstania powstań celownik powstaniu powstaniom biernik powstanie powstania narzędnik powstaniem powstaniami miejscownik powstaniu powstaniach wołacz powstanie powstania - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik powstanie dopełniacz powstania celownik powstaniu biernik powstanie narzędnik powstaniem miejscownik powstaniu wołacz powstanie
- przykłady:
- (1.1) Najbardziej interesują go dzieła poświęcone polskim powstaniom.
- (1.2) Powstanie Wszechświata to bardzo interesujące zagadnienie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) powstanie warszawskie • powstanie wielkopolskie • powstanie listopadowe • powstanie styczniowe
- synonimy:
- (1.1) insurekcja
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. powstawać, powstać
- rzecz. powstaniec m, powstawanie n
- przym. powstaniowy, powstańczy
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) uprising, insurrection
- arabski: (1.1) ثورة f
- francuski: (1.1) insurrection f
- islandzki: (1.1) bylting f
- jidysz: (1.1) פּאָווסטאַניע (powstanie), אויפֿשטאַנד (ojfsztand)
- kazachski: (1.1) көтеріліс
- rosyjski: (1.1) восстание
- szwedzki: (1.1) uppror n
- włoski: (1.1) insurrezione f, rivolta f
- źródła: