sport

sport (język polski)

wymowa:

IPA: [spɔrt], AS: [sport]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowane dla przyjemności lub współzawodnictwa; zob. zobacz też sport w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza spor|t, sportu, sportowi, sport, sportem, sporcie, sporcie; lm liczba mnoga sporty, sportów, sportom, sporty, sportami, sportach, sporty

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) uprawiać sport • zajmować się / parać się sportem • dyscyplina sportu • sporty letnie / zimowe

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sportowiec m rodzaj męski, sportsmen m rodzaj męski, sportsmenka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik sportowy, wysportowany

przysł. przysłówek sportowo

związki frazeologiczne:

sport to zdrowie

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sport
• arabski: (1.1) رياضة
• azerski: (1.1) idman
• baskijski: (1.1) kirol
• bułgarski: (1.1) спорт
• czeski: (1.1) sport
• duński: (1.1) sport w rodzaj wspólny, idræt w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) sporto
• estoński: (1.1) sport
• fiński: (1.1) urheilu
• francuski: (1.1) sport
• hiszpański: (1.1) deporte m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) sport
• islandzki: (1.1) íþrótt f rodzaj żeński, sport n rodzaj nijaki
• kabylski: (1.1) addal
• niemiecki: (1.1) Sport
• nowogrecki: (1.1) άθλημα n rodzaj nijaki, αθλητισμός m rodzaj męski, σπορ n rodzaj nijaki
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• portugalski: (1.1) esporte m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) спорт m rodzaj męski
• slovio: (1.1) sport (спорт)
• szwedzki: (1.1) sport w rodzaj wspólny, idrott w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) sport
• włoski: (1.1) sport

źródła:

sport (język angielski)

wymowa:

IPA: /spoʊɹt/ lub /spɔːɹt/ lub /spɔːt/

Tasmania IPA: /spɔː/

wymowa amerykańska

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga sports

przykłady:

(1.1) I like sport. → Lubię sport.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik sporting, sporty

rzecz. rzeczownik sportsman, sportsmanship, sportswoman

związki frazeologiczne:

etymologia:

starofr. desporte

uwagi:

źródła:

sport (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) sport

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sportovec m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) sport

odmiana:

(1.1) en sport, sporten, blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Hun dyrker aldrig sport. → Ona nigdy nie uprawia sportu.

składnia:

kolokacje:

(1.1) at dyrke ~

synonimy:

(1.1) idræt

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik sportslig

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski sport

uwagi:

źródła:

sport (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) sport, sportowy

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik sporto, sportejo, sportilo, sportulo, sportulino, sportisto, sportistino

przym. przymiotnik sporta

czas. czasownik sporti

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (język estoński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (język francuski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sport

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik sportif

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (język holenderski)

wymowa:

IPA: [spɔrt]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) sport

czasownik, forma pochodna

(2.1) 1. 2. i 3. os. osoba lp liczba pojedyncza ter. czas teraźniejszy czasownika sporten

(2.2) rozk. tryb rozkazujący lp liczba pojedyncza czasownika sporten

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga sporten

przykłady:

(2.1) Ik, jij, hij, zij, het sport. → Ja uprawiam, ty uprawiasz, on, ona, ono uprawia sport.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik sportive

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (slovio)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

спорт

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga sportis

przykłady:

(1.1) Ktor sport lubisx? → Który sport lubisz?

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (język szwedzki)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) sport

odmiana:

(1.1) en sport, sporten, sporter, sporterna

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) hästsport • sportkommentator • sportnyhet

synonimy:

(1.1) idrott

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik sporta

przym. przymiotnik sportslig

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (język węgierski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sport

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

sport (język włoski)

wymowa:

IPA: /ˈspɔrt/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sport

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) fare dello sport / praticare lo sport → uprawiać sport

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik sportiva f rodzaj żeński, sportività f rodzaj żeński, sportivo m rodzaj męski

przym. przymiotnik sportivo

przysł. przysłówek sportivamente

związki frazeologiczne:

etymologia:

ang. angielski sport

uwagi:

źródła: