udawać

udawać (język polski)

oni udają się (2.2) dokądś

wymowa:

IPA: [uˈdavaʨ̑], AS: [udavać]

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. aspekt dokonany z Wikisłownika, pl.wiktionary.org udać)

(1.1) postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

czasownik zwrotny udawać się

(2.1) odnosić dobry, właściwy, pomyślny, pozytywny skutek

(2.2) wybierać się, iść / jechać dokądś

odmiana:

(1.1) udaw|ać, koniugacja IX, z wyjątkami: w czasie teraźniejszym, dla imiesłowu przymiotnikowego czynnego oraz imiesłowu przysłówkowego współczesnego zmiana tematu udaw- → udaj-, w trybie rozkazującym zmiana tematu udaw- → udawaj-; aspekt dokonany: udać

przykłady:

(1.1) Aresztowano go, ponieważ udawał lekarza.

(2.1) Udało ci się kupić bilety na ten koncert?

(2.2) Wieczorem udam się na samotny spacer do parku.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) odgrywać

(2.1) powodzić się

(2.2) iść

antonimy:

wyrazy pokrewne:

ims. imiesłów z Wikisłownika, pl.wiktionary.org udany

rzecz. rzeczownik z Wikisłownika, pl.wiktionary.org udawanie n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

związki frazeologiczne:

udawać Greka

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) feign, pretend, pose
• islandzki: (1.1) látast, hræsna; (2.1) takast, heppnast
• łaciński: (1.1) imitor
• niemiecki: (1.1) vortäuschen, heucheln; (2.1) gelingen, klappen; (2.2) sich begeben
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (2.1) , nie udawać się:
• rosyjski: (1.1) изображать
• szwedzki: (1.1) låtsas

źródła: