ojciec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] ojciec (język polski)

ojciec (1.1) z córką
ojciec (1.2) z lwicą i potomstwem
ojciec (1.4)


wymowa: IPA: [ˈɔjʨɛʦ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka); zob.  też ojciec w Wikipedii
(1.2) samiec mający potomstwo
(1.3) założyciel, pierwszy przedstawiciel; zob.  też ojcowie-założyciele w Wikipedii
(1.4) zakonnik, ksiądz; zob.  też ojciec (zakonnik) w Wikipedii
(1.5) tylko w liczbie mnogiej przodkowie

odmiana: (1.1-4) lp  ojc|iec, ~a, ~u, ~a, ~em, ~u, ~ze; lm  ~owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie przykłady:

(1.1) Matka i ojciec są najważniejszymi osobami w życiu dziecka.
(1.2) Nasz Burek jest ojcem połowy psów we wsi.
(1.3) Wojciecha Bogusławskiego uważa się za ojca teatru polskiego.
(1.4) Ojciec przełożony odprawił mszę.
(1.5) Na tej ziemi żyli i umierali nasi ojcowie.

składnia:
kolokacje: (1.1) zostać ojcem
synonimy: (1.1) tata, rodzic, rodziciel, stary; (1.4) brat; (1.5) dziadowie, przodkowie
antonimy: (1.1-1.2) matka
wyrazy pokrewne: (1) przym.  ojcowski, ojcowy; zdrobn.  ojczulek (por.  tata); rzecz.  ojcowizna
związki frazeologiczne: (1.1) wykapany ojciec, ojciec chrzestny, przybrany ojciec; (1.4) Ojciec Święty
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/ojciec”