zachowanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zachowanie (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje
- (1.2) przestrzeganie, dochowanie nakazu, obowiązku
- (1.3) utrzymanie czegoś jako obowiązujące
odmiana: (1.1-3) lp zachowani|e, ~a, ~u, ~a, ~em, ~u, ~e; (1.1) lm ~a, zachowań, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:
- (1.1) Twoje zachowanie jest skandaliczne!
- (1.2) Moje obowiązki obejmowały m.in. zachowanie tajemnicy przez cały czas trwania umowy.
- (1.3) Porozumienie przewiduje zachowanie dodatków za pracę w nocy.
składnia:
kolokacje: (1.1) złe ~, dobre ~, naganne ~, kulturalne ~
synonimy: (1.1) maniery, obejście
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. zachować (zachowywać się)
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) behaviour, US behavior
- białoruski: (1.1) паводзіны lm
- francuski: (1.1) comportement m, conduite f
- grecki: (1.1) συμπεριφορά f
- hawajski: (1.1) hana
- hiszpański: (1.1) comportamiento m, conducta f, proceder m
- interlingua: (1.1) comportamento
- niemiecki: (1.1) Benehmen n, Verhalten n
- rosyjski: (1.1) поведение n