paczka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] paczka (język polski)
wymowa: IPA: /'pat͡ʃka/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przesyłka pocztowa; zob. też paczka pocztowa w Wikipedii
- (1.2) pot. grupa przyjaciół
- (1.3) małe opakowanie
- (1.4) spódniczka baletowa; zob. też tutu w Wikipedii
odmiana: (1.1-2) lp paczk|a, ~i, paczce, ~ę, ~ą, paczce, ~o; lm ~i, paczek, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
- (1.1) Nadałam paczkę na poczcie.
- (1.2) Jak tylko zdam maturę, zbieram moją paczkę i jedziemy na Mazury.
- (1.3) W paczce, oprócz rodzynek w czekoladzie, znalazłem kawałek orzecha.
składnia:
kolokacje: (1.1) wysyłać / nadawać / odbierać paczkę; (1.3) ~ cukierków
synonimy: (1.2) znajomi, kumple, reg. pozn. eka; (1.3) opakowanie; (1.4) tutu
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. paczkowy, paczkowany; czas. paczkować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
