fizyczny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
fizyczny (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) materialny, zewnętrzny
- (1.2) związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik fizyczny fizyczna fizyczne fizyczni fizyczne dopełniacz fizycznego fizycznej fizycznego fizycznych celownik fizycznemu fizycznej fizycznemu fizycznym biernik fizycznego fizyczny fizyczną fizyczne fizycznych fizyczne narzędnik fizycznym fizyczną fizycznym fizycznymi miejscownik fizycznym fizycznej fizycznym fizycznych wołacz fizyczny fizyczna fizyczne fizyczni fizyczne
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) wygląd ~, pociąg ~, przemoc ~a, sprawność ~a, praca ~a
- (1.2) eksperyment ~; wydział ~, konkurs ~, właściwość ~
- antonimy:
- (1.1) intelektualny
- wyrazy pokrewne:
- fizjonomia, fizjonomika, fizyka, fizykochemia, fizykoterapia
- rzecz. fizyczka f, fizyk m.-os.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od fizyka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) physical
- arabski: (1) بدني, مادي, فيزيائي
- esperanto: (1.1,2) fizika
- fiński: (1.1) fyysinen; (1.2) fysikaalinen
- francuski: (1.1-2) physique
- niemiecki: (1.1) physisch; (1.2) physikalisch
- ormiański: (1.2) ֆիզիկական
- włoski: (1.1) fisico
- źródła:
