zabawka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] zabawka (język polski)

wymowa: IPA: [zaˈbafka] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzecz służąca do zabawy

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza zabaw|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm liczba mnoga zabaw|ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:

(1.1) Kiedy byłem mały, miałem pluszowe misie, samochodziki i inne zabawki.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ edukacyjna; ~ na baterie
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. przymiotnik zabawkowy; zob. zobacz → zabawiać, bawić
związki frazeologiczne:
etymologia: Od zabawiać
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) toy, plaything
• chorwacki: (1.1) igračka f rodzaj żeński
• duński: (1.1) legetøj n rodzaj nijaki
• fiński: (1.1) lelu, leikkikalu
• francuski: (1.1) jouet m rodzaj męski
• grecki: (1.1) παιχνίδι n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1) juguete m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) leikfang n rodzaj nijaki, dót n rodzaj nijaki (rzeczownik zbiorowy)
• jidysz: (1.1) צאַצקע f rodzaj żeński (cacke), שפּילכל n rodzaj nijaki (szpilchl)
• niemiecki: (1.1) Spielzeug n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) игрушка f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) leksak w rodzaj wspólny
• włoski: (1.1) giocattolo m rodzaj męski