zabawka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zabawka (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik zabawka zabawki dopełniacz zabawki zabawek celownik zabawce zabawkom biernik zabawkę zabawki narzędnik zabawką zabawkami miejscownik zabawce zabawkach wołacz zabawko zabawki
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) ~ edukacyjna; ~ na baterie
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- od zabawiać
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) toy, plaything
- arabski: (1.1) لعبة f, ألعوبة f, دمية f
- baskijski: (1.1) jostailu
- chorwacki: (1.1) igračka f
- duński: (1.1) legetøj n
- esperanto: (1.1) ludilo, amuzilo
- fiński: (1.1) lelu, leikkikalu
- francuski: (1.1) jouet m
- hiszpański: (1.1) juguete m
- islandzki: (1.1) leikfang n, dót n (rzeczownik zbiorowy)
- jidysz: (1.1) צאַצקע f (cacke), שפּילכל n (szpilchl)
- kazachski: (1.1) ойыншық
- niemiecki: (1.1) Spielzeug n
- nowogrecki: (1.1) παιχνίδι n
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) игрушка f
- słowacki: (1.1) hračka
- szwedzki: (1.1) leksak w
- włoski: (1.1) giocattolo m
- źródła:
