lubić

lubić (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈlubʲiʨ̑], AS: [lubʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

czasownik przechodni (modalny)

(1.1) darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

odmiana:

(1.1) lub|ić, koniugacja VIa; aspekt dokonany polub|ić, koniugacja VIa

przykłady:

(1.1) Jaś lubi Małgosię.

składnia:

(1.1) lubić +B. biernik, nie lubić +D. dopełniacz; lubić +bezokolicznik

kolokacje:

(1.1) lubić kolegę / czekoladę / pływać / spacerować / …

synonimy:

(1.1) adorować, kochać, miłować, wielbić

antonimy:

(1.1) nienawidzić

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik lubienie n rodzaj nijaki polubienie n rodzaj nijaki, luby m rodzaj męski, lubczyk m rodzaj męski

przym. przymiotnik luby, ulubiony

czas. czasownik lubować się

ims. imiesłów lubiany

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. prasłowiański < praindoeur. praindoeuropejski

por. porównaj ros. rosyjski любовь, ang. angielski love, niem. niemiecki Liebe

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) like
• arabski: (1.1) حب ,أحب ,ود
• dolnołużycki: (1.1) rad měś/byś/itd. i tak dalej, lubowaś
• duński: (1.1) kunne lide
• esperanto: (1.1) ŝati
• francuski: (1.1) aimer
• hiszpański: (1.1) gustar
• interlingua: (1.1) affectionar
• niemiecki: (1.1) mögen, ~ coś robić gern schwimmen/wandern/itd. i tak dalej
• norweski (bokmål): (1.1) like
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1) , nie lubić: , bardzo nie lubić:
• rosyjski: (1.1) нравиться, любить
• slovio: (1.1) lubit (лубит)
• szwedzki: (1.1) tycka om, gilla
• ukraiński: (1.1) любити
• węgierski: (1.1) kedvel

źródła: