lubić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] lubić (język polski)

wymowa: IPA: [ˈlubʲiʨ] wymowa ^?/i
znaczenia:
czasownik przechodni (modalny)

(1.1) darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

odmiana: (1.1) lub|ić, koniugacja VIa; aspekt dokonany polub|ić, koniugacja VIa przykłady:

(1.1) Jaś lubi Małgosię.

składnia: (1.1) lubić +B. biernik, nie lubić +D. dopełniacz; lubić +bezokolicznik
kolokacje: (1.1) lubić kolegę/czekoladę/pływać/spacerować/...
synonimy: (1.1) adorować, kochać, miłować, wielbić
antonimy: (1.1) nienawidzić
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik lubienie/polubienie; lubczyk; przym. przymiotnik oraz rzecz. rzeczownik luby; czas. czasownik lubować się, lubiany
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) starosłow.; por. porównaj ros. rosyjski любовь; z indoeurop. (por. porównaj ang. angielski love, niem. niemiecki Liebe)
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) like
• dolnołużycki: (1.1) rad měś/byś/itd. i tak dalej, lubowaś
• duński: (1.1) kunne lide
• esperanto: (1.1) ŝati
• francuski: (1.1) aimer
• hiszpański: (1.1) gustar
• interlingua: (1.1) affectionar
• niemiecki: (1.1) mögen, ~ coś robić gern schwimmen/wandern/itd.
• norweski (bokmål): (1.1) like
• rosyjski: (1.1) нравиться, любить
• slovio: (1.1) lubit (лубит)
• szwedzki: (1.1) tycka om, gilla
• ukraiński: (1.1) любити
• węgierski: (1.1) kedvel