przyjemność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przyjemność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑], AS[pšyi ̯mność], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) błogość, zadowolenie, satysfakcja, uciecha, rozkosz; pot.  frajda; przest.  lubość
antonimy:
(1.1) dyskomfort, przykrość, dokuczliwość, niedogodność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  przyjemniaczek m 
czas.  uprzyjemniać dk. , uprzyjemnić dk. 
przym.  przyjemny, przyjemnościowy
przysł.  przyjemnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: