przyjemność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] przyjemność (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące
- odmiana:
- (1.1) lp przyjemnoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci lm przyjemności, ~, ~om, ~, ~ami, ~ach, ~
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) zadowolenie, satysfakcja
- antonimy:
- (1.1) przykrość
- wyrazy pokrewne:
- przym. przyjemny
- czas. uprzyjemniać (dk. uprzyjemnić)
- przysł. przyjemnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) kënaqësi f, lezet m, ëndje f
- angielski: (1.1) pleasure, enjoyment
- arabski: (1.1) متعة ,تلذذ ,ملذة ,لذة ,إمتاع ,تمتع ,إستمتاع ,طرب ,لذاذة ,هناء, طيب
- francuski: (1.1) plaisance, plaisir
- interlingua: (1.1) agradamento
- łaciński: (1.1) voluptas f
- rosyjski: (1.1) удовольствие n
- szkocki: (1.1) pleasure, pleesure
- szwedzki: (1.1) nöje n, njutning w
- włoski: (1.1) piacere
- źródła:
