ochota
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ochota (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1) [1]
przypadek liczba pojedyncza mianownik ochota dopełniacz ochoty celownik ochocie biernik ochotę narzędnik ochotą miejscownik ochocie wołacz ochoto
- przykłady:
- (1.1) Mam ochotę na orzeszki pistacjowe.
- kolokacje:
- (1.1) niepowstrzymana ~ • nabrać ~y • stracić ~ę
- synonimy:
- (1.1) chęć, życzenie, pragnienie, kuraż, apetyt, pożądanie, marzenie, żądza, skłonność, pociąg
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- praca z ochotą przerabia ziemię w złoto
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) desire, alacrity, inclination
- arabski: (1.1) رغبة
- duński: (1.1) lyst w
- francuski: (1.1) envie f, désir m
- hiszpański: (1.1) gana f, deseo lm
- interlingua: (1.1) desiderio, inclination
- jidysz: (1.1) גערנקייט ,באַגער ,חשק
- niemiecki: (1.1) Lust f
- norweski (bokmål): (1.1) lyst
- nowogrecki: (1.1) κέφι n, προθυμία f
- rosyjski: (1.1) желание n, охота f, аппетит m, жажда f
- szwedzki: (1.1) lust w, aptit w
- ukraiński: (1.1) pot. апетит m
- wilamowski: (1.1) łöst f
- włoski: (1.1) desiderio
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.