czynić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] czynić (język polski)

wymowa: IPA: [ˈʧɨɲiʨ]
znaczenia:
czasownik

(1.1) robić coś

odmiana: (1.1) koniugacja VIa; aspekt dokonany uczynić
przykłady:

(1.1) Tomek czyni duże postępy w nauce.

składnia:
kolokacje: czynić postępy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik czyn
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) do, make
• duński: (1.1) gøre, lave, udføre
• francuski: (1.1) faire
• hiszpański: (1.1) hacer, obrar
• niemiecki: (1.1) tun, machen
• rosyjski: (1.1) де́латъ