zapalniczka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

zapalniczka (język polski)[edytuj]

zapalniczka (1.1)
wymowa:
IPA[ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka], AS[zapalʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk. akc. pob. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W ciemności prztyknęła zapalniczka.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) zapalniczka jednorazowa / krzesiwowa / piezoelektryczna / żarowa / gazowa / benzynowaużywać / użyć zapalniczki • przypalić / przypalać zapalniczką
synonimy:
(1.1) reg. śl.  fojercojg; środ.  uczn.  żarmaszyna
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ogień
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zapalenie n , zapalanie n , zapalnik m , zapalarka f , zapłon m , zapaleniec m.-os. 
czas.  rozpalać, palić dk. , zapalać ndk. , zapalić
przym.  palny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Bruno Jasieński: Palę Paryż