dym
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dym (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: przykłady:
- (1.1) Wdychanie dymu tytoniowego prowadzi do chorób sercowych.
- (1.2) Wczoraj po imprezie był niezły dym, aż policja przyjechała.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kopeć; (1.2) zadyma
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. dymić; przym. dymny
związki frazeologiczne: pójść z dymem, puścić z dymem, więcej dymu niż ognia
etymologia: prasł. *dymъ[2]
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) smoke
- dolnołużycki: (1.1) dym m, kuŕ m
- duński: (1.1) røg w
- esperanto: (1.1) fumo
- fiński: (1.1) savu
- francuski: (1.1) fumée f
- górnołużycki: (1.1) dym m, kur m
- grecki: (1.1) καπνός m
- hiszpański: (1.1) humo m
- holenderski: (1.1) rook m
- islandzki: (1.1) reykur m
- japoński: (1.1) 煙 (けむり)
- niemiecki: (1.1) Rauch m
- rosyjski: (1.1) дым m
- szwedzki: (1.1) rök w
- tetum: (1.1) ahi-suar
- węgierski: (1.1) füst
- włoski: (1.1) fumo m
źródła:
- ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 84, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.
- ↑ Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985
[edytuj] dym (język dolnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dym
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kuŕ
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: zob. → dym
uwagi:
[edytuj] dym (język górnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dym
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kur
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: zob. → dym
uwagi:
