ogień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] ogień (język polski)

ogień (1.1)
ogień (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɔɟɛ̇̃ɲ], AS[oǵė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania; zob.  też ogień w Wikipedii
(1.2) strzelanie z broni palnej lub armat
(1.3) przen.  głębokie angażowanie się w coś, przeżywanie czegoś
odmiana:
(1.1) lp  ogień, ognia, ogniowi, ogień, ogniem, ogniu; lm  ogni|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach
(1.2) niepoliczalny
przykłady:
(1.1) Ogień strawił miasto.
(1.2) Pluton został przygwożdżony do ziemi ogniem cekaemu.
(1.3) W grze aktorów czuło się ogień emocji i pasję.
składnia:
kolokacje:
(1.2) otworzyć ~ do (kogoś <czegoś>)
synonimy:
(1.1) płomień, żar
(1.2) ostrzał, kanonada
(1.3) pasja, żar
antonimy:
(1.1) woda, lód
(1.3) beznamiętność, chłód, wyrachowanie
wyrazy pokrewne:
(1.1) rzecz.  ognisko, ognioodporny, ogniotrwały; czas.  ognić się
(1.1-2) przym.  ogniowy
(1.1,3) przysł.  ogniście; przym.  ognisty
(1.2) rzecz.  ogniomistrz
związki frazeologiczne:
dwa ognie
(1.1) bać się jak ogniawpaść jak po ogieńzimne ogniesztuczne ognieognie bengalskieognie świętego Elmaigrać z ogniemdolać oliwy do ogniastanąć w ogniachunikać jak ogniastrzec się jak ogniawystrzegać się jak ogniaupiec dwie pieczenie przy jednym ogniusmażyć się w ogniu piekielnym
(1.2) wziąć w dwa ogniepróba ogniaogniem i mieczemna pierwszy ogień
(1.3) ogień namiętnościsłomiany ogień
etymologia:
uwagi:
(1.2) „ognia!” - zob.  też okrzyk bojowy w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach