ogień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] ogień (język polski)

ogień (1.1)


wymowa: IPA: [ˈɔɡʲɛɲ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) widoczne światło towarzyszące gwałtownemu spalaniu; zobacz też ogień w Wikipedii
(1.2) strzelanie z broni palnej lub armat
(1.3) w przenośni głębokie angażowanie się w coś, przeżywanie czegoś

odmiana: (1.1) lp  ogień, ognia, ogniowi, ogień, ogniem, ogniu; lm  ogni|e, ~, ~om, ~e, ~ami, ~ach; (1.2) niepoliczalny
przykłady:

(1.1) Ogień strawił miasto.
(1.2) Pluton został przygwożdżony do ziemi ogniem cekaemu.
(1.3) W grze aktorów czuło się ogień emocji i pasję.

składnia:
kolokacje: (1.2) otworzyć ~ do (kogoś <czegoś>)
synonimy: (1.1) płomień, żar; (1.2) ostrzał, kanonada; (1.3) pasja, żar
antonimy: (1.1) woda, lód; (1.3) beznamiętność, chłód, wyrachowanie
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. ognisko, ognioodporny, ogniotrwały; czas. ognić się; (1.1-2) przym. ogniowy; (1.1,3) przysł. ogniście; przym. ognisty; (1.2) rzecz. ogniomistrz
związki frazeologiczne: (1.1) bać się jak ognia, wpaść jak po ogień, zimne ognie, sztuczne ognie, ognie bengalskie, ognie świętego Elma; (1.2) wziąć w dwa ognie; (1.3) ogień namiętności, słomiany ogień
uwagi: (1.2) "ognia!" - zobacz też: okrzyk bojowy w Wikipedii.
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/ogie%C5%84”