ogień

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ogień (język polski)[edytuj]

ogień (1.1)
ogień (1.2)
służenie ogniem (1.4)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈɔɟɛ̇̃ɲ], AS[oǵė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania; zob.  też ogień w Wikipedii
(1.2) strzelanie z broni palnej lub armat
(1.3) przen.  głębokie angażowanie się w coś, przeżywanie czegoś
(1.4) pot.  materiał służący do zapalania
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Ogień strawił miasto.
(1.2) Pluton został przygwożdżony do ziemi ogniem cekaemu.
(1.3) W grze aktorów czuło się ogień emocji i pasję.
(1.4) Czy masz ogień?
składnia:
kolokacje:
(1.2) otworzyć ogień do (kogoś / czegoś)
(1.4) mieć ogień • dać/podać ogień/ognia • służyć ogniem • prosić o ogień
synonimy:
(1.1) płomień, żar
(1.2) ostrzał, kanonada
(1.3) pasja, żar
antonimy:
(1.1) woda, lód
(1.3) beznamiętność, chłód, wyrachowanie
hiperonimy:
hiponimy:
(1.4) zapalniczka, zapałka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ognisko
zdrobn.  ogienek, ogieniek
czas.  ognić się
przym.  ogniowy, ognisty
przysł.  ogniście
związki frazeologiczne:
bać się jak ogniadolewać oliwy do ogniadwa ognieigrać z ogniemogień namiętnościognie bengalskieognie świętego Elmaogniem i mieczemna pierwszy ogieńpróba ogniasłomiany ogieńsmażyć się w ogniu piekielnymsztuczne ogniestanąć w ogniachstrzec się jak ognia / wystrzegać się jak ogniaunikać jak ogniaupiec dwie pieczenie przy jednym ogniuwpaść jak po ogieńwyciągać kasztany z ognia czyimiś rękamiwziąć w dwa ogniezimne ognie
etymologia:
praindoeur.   *h₁ngʷni-por.  sanskr.  अग्नि
uwagi:
(1.2) „ognia!” - zob.  też okrzyk bojowy w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła: