węgiel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] węgiel (język polski)

węgiel (1.2)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) chem.  pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6; zob.  też Węgiel (pierwiastek) w Wikipedii
(1.2) ruda, bryłka węgla (1.1), materiał opałowy; zob.  też węgiel w Wikipedii

odmiana: (1) lp  węg|iel, ~la, ~lowi, ~iel, ~lem, ~lu, ~lu; blm  przykłady:

(1.1) Diament to jedna z krystalicznych postaci węgla.
(1.2) Sto lat temu większość statków było napędzanych węglem.

składnia:
kolokacje: (1.1) diament, fuleren, grafit; (1.2) węgiel brunatny, węgiel kamienny, węgiel drzewny; kopalnia węgla; wydobywać węgiel
synonimy: (1.1) symbol C
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1-2) przym.  węglowy; (1.1) rzecz.  węglan; (1.2) zdrobn.  węgielek; rzecz.  węglarz, węglowiec, węgielnica, węglarka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) zobacz też: indeksy pierwiastków chemicznych; nie mylić z „węgiełtłumaczenia: