uczucie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] uczucie (język polski)

wymowa: IPA: [uˈʧuʨɛ] wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik odczasownikowy (zob. uczuć) , rodzaj nijaki

(1.1) stan psychiczny odzwierciadlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu.

(1.2) miłość, przyjaźń

odmiana: lp liczba pojedyncza uczucie, uczucia, uczuciu, uczucie, uczuciem, uczuciu, uczucie; lm liczba mnoga uczucia, uczuć, uczuciom, uczucia, uczuciami, uczuciach, uczucia przykłady:

(1.1) Po tym, co mi zrobił, miałem do niego uczucie żalu.

(1.2) Łączyło nas wielkie uczucie.

składnia: ~ +D. dopełniacz
kolokacje: (1.2) darzyć kogoś uczuciem
synonimy: (1.1) doznanie, wrażenie, afekt, odczucie; (1.2) przywiązanie, sentyment, skłonność
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik odczucie, przeczucie, czucie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) feeling; (1.2) affection
• baskijski: (1.1-2) sentimendu
• fiński: (1.2) tunne
• francuski: (1.1-2) sentiment m rodzaj męski
• friulski: (1.2) sintiment
• grecki: (1.1-2) αίσθημα n rodzaj nijaki
• hiszpański: (1.1-2) sentimiento m rodzaj męski
• interlingua: (1.2) affecto
• islandzki: (1.1) tilfinning f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Gefühl n rodzaj nijaki; (1.2) Liebe f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) sensação; (1.2) sentimento
• wenecki: (1.1) sensassion, sensathion; (1.2) sentiménto
• węgierski: (1.1) érzés; (1.2) érzelem
• włoski: (1.1) sensazione; (1.2) sentimento