uczucie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] uczucie (język polski)
wymowa: IPA: [uˈʧuʨɛ] wymowa
znaczenia:
rzeczownik odczasownikowy (zob. uczuć) , rodzaj nijaki
- (1.1) stan psychiczny odzwierciadlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu.
- (1.2) miłość, przyjaźń
odmiana: lp uczucie, uczucia, uczuciu, uczucie, uczuciem, uczuciu, uczucie; lm uczucia, uczuć, uczuciom, uczucia, uczuciami, uczuciach, uczucia przykłady:
składnia: ~ +D.
kolokacje: (1.2) darzyć kogoś uczuciem
synonimy: (1.1) doznanie, wrażenie, afekt, odczucie; (1.2) przywiązanie, sentyment, skłonność
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. odczucie, przeczucie, czucie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) feeling; (1.2) affection
- baskijski: (1.1-2) sentimendu
- fiński: (1.2) tunne
- francuski: (1.1-2) sentiment m
- friulski: (1.2) sintiment
- grecki: (1.1-2) αίσθημα n
- hiszpański: (1.1-2) sentimiento m
- interlingua: (1.2) affecto
- islandzki: (1.1) tilfinning f
- niemiecki: (1.1) Gefühl n; (1.2) Liebe f
- portugalski: (1.1) sensação; (1.2) sentimento
- wenecki: (1.1) sensassion, sensathion; (1.2) sentiménto
- węgierski: (1.1) érzés; (1.2) érzelem
- włoski: (1.1) sensazione; (1.2) sentimento