silnik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
silnik (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) fiz. urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii; zob. też silnik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik silnik silniki dopełniacz silnika silników celownik silnikowi silnikom biernik silnik silniki narzędnik silnikiem silnikami miejscownik silniku silnikach wołacz silniku silniki
- przykłady:
- (1.1) W moim samochodzie zepsuł się silnik.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) silnik cieplny / elektryczny / spalinowy / tłokowy / … • uruchomić / zatrzymać silnik • silnik pracuje / działa / kręci się • sprawny / zepsuty silnik
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. silny, siła (wytwarzający siłę)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) motor, engine
- arabski: (1.1) محرك, بابور
- czeski: (1.1) motor
- duński: (1.1) motor w
- esperanto: (1.1) motoro
- francuski: (1.1) moteur m
- hiszpański: (1.1) motor m
- islandzki: (1.1) vél f
- japoński: (1.1) 機関, エンジン
- niemiecki: (1.1) Motor m, Triebwerk n
- nowogrecki: (1.1) κινητήρας m
- rosyjski: (1.1) мотор m, двигатель m
- szwedzki: (1.1) motor w
- źródła:
