utrzymywać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] utrzymywać (język polski)

wymowa:
IPA[ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑], AS[uṭšỹmyvać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. udziąs. nazal. akc. pob. 
znaczenia:

czasownik niedokonany (dk.  utrzymać)

(1.1) zachowywać coś w określonym stanie
(1.2) mieć kogoś lub coś na utrzymaniu
(1.3) popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię

czasownik zwrotny utrzymywać się (dk.  utrzymać się)

(2.1) samodzielnie opłacać swoje potrzeby
odmiana:
(1.1-3) koniugacja VIIIa
(2.1) koniugacja VIIIa
przykłady:
(1.1) Nadal utrzymujesz kontakt z Adamem?
(1.2) Jesteś dorosły, matka nie może cię dłużej utrzymywać.
(1.3) Wciąż utrzymuje, że nic nie ukradł.
(2.1) Ona utrzymuje się z własnych pieniędzy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) utrzymywać kontakt / relacje / łączność
(1.3) utrzymywać zdanie / pogląd
synonimy:
(1.1,3) podtrzymywać
(1.2) dbać, wspierać
(1.3) pot.  upierać się
antonimy:
(1.2) porzucać
wyrazy pokrewne:
rzecz.  utrzymywanie n , utrzymanie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach