benzyna

benzyna (język polski)

wymowa:

IPA: [bɛ̃w̃ˈzɨ̃na], AS: [bẽũ̯zỹna], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • samogł.+n/m+szczelin. zbitka samogłoski, spółgłoski /n/ lub /m/ i spółgłoski szczelinowej  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy; zob. zobacz z Wikisłownika, pl.wiktionary.org też benzyna w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	benzyna
dopełniacz	benzyny
celownik	benzynie
biernik	benzynę
narzędnik	benzyną
miejscownik	benzynie
wołacz	benzyno

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) benzyna bezołowiowa • benzyna syntetyczna

synonimy:

(1.1) paliwo, wacha

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org benzine

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) gasoline, gas, petrol
• arabski: (1.1) بنزين
• dolnołużycki: (1.1) bencin m rodzaj męski z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• duński: (1.1) benzin w rodzaj wspólny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• esperanto: (1.1) benzino
• francuski: (1.1) essence
• hiszpański: (1.1) gasolina f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• holenderski: (1.1) benzine f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• interlingua: (1.1) gasolina, benzina
• islandzki: (1.1) bensín
• japoński: (1.1) ガソリン
• jidysz: (1.1) גאַזאָלין
• koreański: (1.1) 가솔린
• niemiecki: (1.1) Benzin n rodzaj nijaki z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• norweski (bokmål): (1.1) bensin
• nowogrecki: (1.1) βενζίνη
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• słowacki: (1.1) benzín
• szwedzki: (1.1) bensin w rodzaj wspólny z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
• węgierski: (1.1) benzin
• włoski: (1.1) benzina f rodzaj żeński z Wikisłownika, pl.wiktionary.org

źródła: