benzyna

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] benzyna (język polski)

wymowa: IPA: [bɛnˈzɨna]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy; zob. zobacz też benzyna w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza benzyn|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: (1.1) benzyna bezołowiowa, benzyna syntetyczna
synonimy: (1.1) paliwo, wacha
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: franc. francuski benzine^[1]
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) gasoline, gas, petrol
• dolnołużycki: (1.1) bencin m rodzaj męski
• esperanto: (1.1) benzino
• francuski: (1.1) essence
• grecki: (1.1) βενζίνη
• hiszpański: (1.1) gasolina f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) benzine f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) gasolina, benzina
• islandzki: (1.1) bensín
• japoński: (1.1) ガソリン
• jidysz: (1.1) גאַזאָלין
• koreański: (1.1) 가솔린
• niemiecki: (1.1) Benzin n rodzaj nijaki
• norweski (bokmål): (1.1) bensin
• słowacki: (1.1) benzín
• szwedzki: (1.1) bensin w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) benzin
• włoski: (1.1) benzina f rodzaj żeński

źródła:

1. ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.