fajka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] fajka (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przedmiot do palenia tytoniu

(1.2) pot. potocznie papieros

(1.3) reg. łódz. regionalizm łódzki daw. dawniej kilkudniowa zabawa dla robotników na Wodnym Rynku rozpoczynająca się w Zielone Świątki^[1]

(1.4) element doprowadzający prąd do świecy zapłonowej

odmiana: przykłady:

(1.1) Dziadek pykał sobie z fajki.

(1.2) Idę kupić fajki bo nie ma co jarać.

(1.4) Nie mogę zapalić silnika, to chyba przez tą fajkę.

składnia:
kolokacje: (1.1) fajka wodna
synonimy: (1.2) szlug
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik faja, fajkarz
związki frazeologiczne: (1.1) fajka pokoju
etymologia: (1.3) nieznana, istnieją legendy o pojawieniu się w Zielone Świątki nad Rynkiem godła fajkarzy, skąd miałaby się wziąć nazwa zabawy^[1]
uwagi: tłumaczenia:

(1.2) dla języka formalnego zobacz listę tłumaczeń w haśle → papieros

(1.2) dla języka potocznego zobacz listę tłumaczeń w haśle → szlug

• angielski: (1.1) pipe
• duński: (1.1) pibe w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) pipo
• francuski: (1.1) pipe f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) πίπα f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) pipa f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) פּיפּקע f rodzaj żeński (pipke)
• niemiecki: (1.1) Tabakspfeife f rodzaj żeński, Pfeife f rodzaj żeński

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1} Danuta Bieńkowska, Marek Cybulski, Elżbieta Umińska-Tytoń, Słownik dwudziestowiecznej Łodzi, s. 194-195, Łódź, WUŁ, 2007. ISBN 978-83-75-25095-4.