palenie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
palenie (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik palenie palenia dopełniacz palenia paleń celownik paleniu paleniom biernik palenie palenia narzędnik paleniem paleniami miejscownik paleniu paleniach wołacz palenie palenia
- przykłady:
- (1.1) Palenie zapałek dawało mi zawsze ogromną frajdę.
- (1.2) Jedyną rzeczą u babci, która mnie zawsze denerwowała, było jej notoryczne palenie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.2) palenie zabronione
- synonimy:
- (1.1) spalanie
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. palić, wypalać
- rzecz. palaczka f, palnik mrz, palarka f, zapalenie n, palący m
- przym. palny, palący
- ims. palący
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) burning, combustion; (1.2) smoking
- arabski: (1.1) احتراق m; (1.2) تدخين m
- duński: (1.2) rygning w
- francuski: (1.1) combustion
- interlingua: adustion
- islandzki: (1.2) reyking f
- japoński: (1.2) 喫煙 (きつえん)
- niemiecki: (1.1) Verbrennung f; (1.2) Rauchen n
- szwedzki: (1.2) rökning w
- źródła:
