palenie

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] palenie (język polski)

wymowa: IPA: /paˈlɛɲɛ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) proces spalania, palenia się

(1.2) zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

odmiana: lp liczba pojedyncza paleni|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; lm liczba mnoga pale|nia, ~ń, ~niom, ~nia, ~niami, ~niach, ~nia przykłady:

(1.1) Palenie zapałek dawało mi zawsze ogromną frajdę.

(1.2) Jedyną rzeczą u babci, która mnie zawsze denerwowała, było jej notoryczne palenie.

składnia:
kolokacje: (1.2) ~ zabronione
synonimy: (1.1) spalanie
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik palić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) burning; (1.2) smoking
• interlingua: adustion
• szwedzki: (1.2) rökning w rodzaj wspólny