płomień

płomień (język polski)

płomień (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ], AS: [pu̯õmʹi ̯ė̃ń], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) jasny / żółty / czerwony płomień • płomień lampy / łuczywa / ogniska / palnika / świecy / znicza

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik płomyk m rodzaj męski

przym. przymiotnik płomienisty, płomienny

związki frazeologiczne:

stanąć w płomieniach

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• arabski: (1.1) شعلة f rodzaj żeński, لهب
• wilamowski: (1.1) łun m rodzaj męski

źródła: