powodować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] powodować (język polski)

wymowa: IPA: [pɔvɔˈdɔvaʨ]
znaczenia:
czasownik niedokonany

(1.1) być powodem czegoś, przyczyną

(1.2) przest. przestarzałe kierować kimś

odmiana: (1.1) koniugacja IV; aspekt dokonany spowodować
przykłady:

(1.1) Pijany kierowca często powodował wypadki.

(1.2) Dowódca powoduje swoimi oddziałami.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) sprawiać, wywoływać, rodzić, prowokować, wzniecać; (1.1) wpływać
antonimy: (1.1) przeciwdziałać, zapobiegać
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik powodowanie n rodzaj nijaki; przym. przymiotnik powodowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cause
• duński: (1.1) årsage, forårsage
• esperanto: (1.1) kaŭzi
• francuski: (1.1) causer
• hiszpański: (1.1) causar, originar
• interlingua: (1.1) causar, ingenerar, occasionar
• islandzki: (1.1) orsaka
• łaciński: (1.1) inducere, inferre
• niemiecki: (1.1) verursachen
• rosyjski: (1.1) возбуждать, создавать
• slovio: (1.1) причинит (transliteracja: pricxinit)
• włoski: (1.1) causare