powodować

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] powodować (język polski)

wymowa:
IPA[ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑], AS[povodovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob. 
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) być powodem czegoś, przyczyną
(1.2) przest.  kierować kimś

czasownik zwrotny

(2.1) ~ sięksiążk.  kierować się czymś w podejmowaniu decyzji, w swoim postępowaniu
odmiana:
(1.1) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Pijany kierowca często powodował wypadki.
(1.2) Dowódcą rzadko powoduje dbałość o swoich podwładnych.
(2.1) Kupując dom, powodował się dawnymi sentymentami.
składnia:
(1.1) ~ + B. 
(1.2) ~ + N. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sprawiać, wywoływać, rodzić, prowokować, wzniecać
(1.1) wpływać
antonimy:
(1.1) przeciwdziałać, zapobiegać
wyrazy pokrewne:
aspekt dokonany spowodować
rzecz.  powodowanie n , powód m 
przym.  powodowany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach