gardło
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
gardło (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) anat. odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi; zob. też gardło w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik gardło gardła dopełniacz gardła gardeł celownik gardłu gardłom biernik gardło gardła narzędnik gardłem gardłami miejscownik gardle gardłach wołacz gardło gardła
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) gardziel
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- na całe gardło • przepłukać gardło • wzruszenie ściska za gardło • coś komuś wyłazi gardłem • stanąć komuś kością w gardle • wepchnąć komuś słowa do gardła • mieć nóż na gardle • popie oczy, wilcze gardło, co zobaczy, to by zjadło • coś więźnie komuś w gardle • coś nie chce komuś przejść przez gardło • zdzierać gardło • wąskie gardło
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) throat, pharynx
- arabski: (1.1) حلق
- azerski: (1.1) boğazlıq, ağız, xirtdək, boğaz
- bułgarski: (1.1) гърло n
- chorwacki: (1.1) grlo n
- czeski: (1.1) hrdlo n, krk m
- duński: (1.1) hals w
- esperanto: (1.1) faringo, gorĝo
- estoński: (1.1) kurk
- fiński: (1.1) kurkku
- francuski: (1.1) gorge f
- hiszpański: (1.1) garganta f, cuello m
- interlingua: (1.1) gorga, gurgite, gutture, jugulo
- islandzki: (1.1) kok n, háls m
- jidysz: (1.1) גאָרגל m, האַלדז m
- niemiecki: (1.1) Schlund m, Hals m, Kehle f, Rachen m, Gurgel f
- nowogrecki: (1.1) τράχηλος m
- ormiański: (1.1) կոկորդ
- perski: (1.1) حلق
- pirahã: (1.1) boopai
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) горло n
- slovio: (1.1) grdlo (грдло)
- słowacki: (1.1) hrdlo n
- suahili: (1.1) koo
- szwedzki: (1.1) strupe w, svalg n
- tajski: (1.1) คอหอย, คอ
- turecki: (1.1) boğaz
- ukraiński: (1.1) горло n
- wilamowski: (1.1) gügel
- włoski: (1.1) gola f
- źródła:
