bić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: bič

[edytuj] bić (język polski)

wymowa: posłuchaj
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) uderzać kogoś, zadawać komuś ból

(1.2) o dzwonie – wytwarzać głośne odgłosy pracy

(1.3) o zegarze – wytwarzać głośne odgłosy pracy

(1.4) o sercu / pulsie – normalna lub (częściej) wzmożona, odczuwalna czynność serca, odczuwalny puls

(1.5) w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

(1.6) o monetach, medalach produkować za pomocą prasy

(1.7) uderzać w jakiś instrument perkusyjny

odmiana: (1) koniugacja Xa (1.4) aspekt dokonany zabić
przykłady:

(1.1) Nie bij kolegi.

(1.2) Komu bije dzwon.

(1.3) Jak on głośno bije.

(1.4) Ale mi serce bije ze strachu.

(1.4) Na widok Pawła Eli mocniej zabiło serce.

(1.7) Już tam ociec do swej Basi mówi zapłakany: „słuchaj jeno, pono nasi biją w tarabany. (J. Wybicki: Mazurek Dąbrowskiego)

składnia:
kolokacje: ~ brawo, pianę, rekordy, monetę
synonimy: (1.7) bębnić
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• duński: (1.1) banke; (1.1,6) slå
• esperanto: (1.1) bati
• francuski: (1.1) frapper, battre; (1.2-3) sonner; (1.4) battre; (1.5) battre; (1.6) frapper, battre
• hiszpański: (1.1) pegar, golpear; (1.2) doblar, tocar; (1.3) dar las horas; (1.4) latir; (1.5) matar; (1.6) acuñar
• interlingua: (1.1) bastonar, colpar, disgranar, frappar, massar, percuter; (1.4) palpitar
• rosyjski: (1.1-2,4) бить; (1.3) тикать; (1.5) крыть
• suahili: (1.1) chapa; (1.1,4) dunda
• wilamowski: śłön